Ό,τι και να πει κανείς για αυτόν τον αγώνα θα είναι λίγο! Έχω πάρει διαρκείας από το φιλικό με το αεκάκι στο Δεδέογλου κι ενώ μέχρι ένα σημείο πήγαινα στο γήπεδο μόνο για να πιω το φραπεδάκι μου και να κράξω με την ελπίδα καταβάθος να δω λίγο αξιόλογο μπάσκετ, πλέον
γουστάρω! Ανυπομονώ πότε θα έρθει ο επόμενος αγώνας στο παλατάκι, να δω κόσμο, να φωνάξω και να χειροκροτήσω την ομάδα γιατί πάνω απ' όλα παίζει με
ψυχή!!!!!
Τα βλέπεις ρε Θόδωρα πώς παίζουν τα παιδιά του μπάσκετ; Μήπως εδώ η κατάσταση στα διοικητικά είναι ακόμα χειρότερη;;; Έλα όμως που εδώ σφίγγουν τα δόντια, πεισμώνουν και δίνουν την ψυχή τους για τη νίκη!
Στο αγωνιστικό κομμάτι η ομάδα ήταν συγκλονιστική! Ακόμα και φίλος αθηναίος βάζελος με πήρε μετά το ματς για να μου πει μπράβο που η ομάδα κατάφερε να κερδίσει τον παναθηναϊικό που είχε 8 παίκτες μέσα στο παρκέ... Αυτό τα λέει όλα πιστεύω...

Οι παίκτες ήταν όλοι άψογοι! Ακόμα κι ο Ζούγιοβιτς είχε παθιαστεί απίστευτα αν τον προσέξατε πως χωροπηδούσε και φώναζε από τον πάγκο! Κι αυτός ο Σίμονς, τι παλικάρι είναι! Φαίνεται εκτώς τόπου και χρόνου, αλλά είναι εκεί για να κάνει τη δουλειά του όταν πρέπει! Μεγάλος ψυχάκιας!

Όταν το ματς πήγε στην παράταση (ή μήπως το πήγαν τα παλικαράκια με τα γκρι;

) είπα σε ένα φιλαράκι δίπλα ότι θα κερδίσουμε! Αυτό το 0-8 όμως του βάζελου μας έστειλε αδιάβαστους... Και πάλι όμως η ομάδα βρήκε τη δύναμη και την ψυχή να πάρει τη νίκη! Πρέπει να κουβαλάν πολλά κιλά π@π@ρι@ τα παιδιά...
Και τώρα;;;
Και για να μην ξεχνιόμαστε,