Δεν πονάνε μόνο τα μάτια μας. Ούτε μόνο τα μυαλά μας. Πλέον πονάει και η ψυχή μας...Ο γνωστός στους μπασκετικούς κύκλους Palok έγραψε αυτό το εξαιρετικό κείμενο, που αντικατοπτρίζει πλήρως τη σημερινή κατάσταση στον μπασκετικό ΠΑΟΚ και αξίζει να αφιερώσετε 5 λεπτάκια για να το διαβάσετε...
"Mental breakdown, όπως γλαφυρά είπε και ο σπίκερ στο χαμπουργερ-ΠΑΟΚ. όλοι μας, όλοι τους. ε εμείς πάθαμε breakdown γενικό και ξυπνήσαμε από τις 5 το πρωί από τη στεναχώρια. πφφφ, στεναχώρια για το μπάσκετ του ΠΑΟΚ. πφφ, οι παίκτες-προπονητές και διοίκηση στεναχωριούνται περισσότερο από εσένα ρε Palok, οπότε σκασμός.
Ξεκινήσανε οι μπίκας-μάνος και ο είμαι πολύ μεγάλος διαιτητής ρε μλκες Τόμι Σχοινάς (φέρτε μου τον μελιτζανί ομπράντοβιτς μπροστά μου να του δίνω τις τεχνικές μία μία) δίνοντας 18 βολές περισσότερες από το μέσο όρο της Κύμης, αντιμετωπίζοντας τον Ελ αμίν σαν μείγμα κόμπε και λεμπρόν. do not touch re λαίμαι, είμαι ο έλ αμίν, παίζω στην Κύμη, θα ρίξω 9 δίποντα και θα πάρω 8 βολές. sibert μας έχεις ξεκ#λιάσει και πάς να παίξεις άμυνα στον ΕΛ ΑΛΑΜΕΙΝ??? Είμαι ρε ο τόμι ο σχοινάς ρε, ρε πού πάς ρε Sibert, ποιός ΠΑΟΚ ρε τώρα ρε, πάρε 4 φάουλ. ΟΚ, λέει εμείς κάναμε 10 παραπάνω δίποντα και βαρέσαμε 22 λιγότερες βολές. Ρε μλκες ρε είμαι ο τόμι ο σχοινάς λαίμαι. 9 βολές οι τουτζιαράκης-σταμάτης, 14 όλος ο ΠΑΟΚ, 11 λιγότερες από το μέσο όρο του (πρώτος στην Α1), 15 δίποντα ο λίνος, ούτε μισή βολή. Δεν ξέρω, σας είπα οτι είμαι ο τόμι ο ο σχοινάς ρε μλκες? 73 πόντους έναντι 69 εντός παιδιάς, κερδίσαμε. Κερδίσαμε? noot. Κερδίσαμε στο λαύριο με ίδια διαιτησία, κερδίσαμε με την Πάτρα(αν θυμάμαι καλά τον αντίπαλο) στην Πυλαία που οι βολές ήταν 35-10 υπέρ ημών.
ξεκινήσανε λοιπόν αυτοί και εμείς πήραμε τη σκυτάλη. ε ΠΑΟΚ είσαι, να χάσουμε την ευκαιρία? 32 πόντους σε ένα δεκάλεπτο όπου η εντολή ήταν να προσέξουμε την άμυνα! 76 σε 30'! 45-51 στο 21' και 55-54 σε 3.5 λεπτά! φυσικά time out στο 55-54! και μετά αρχίζει το πανηγύρι, αιφνιδιασμοί χαμένοι από εμάς με layup, επιθετικά rebounds κάτω από τα καλάθια χαμένα, και να βγαίνουν αιφνιδιασμοί από την κύμη σαν φυστίκια! και εμείς σαν απάντηση? ούτε μισό φάουλ να τους σταματήσουμε! i love this game ρε μλκες, δώσε khostov να κάνει layup. Κοστόφ λέει, ποιός είναι αυτός? έχω peiners ρε στο 3 να βαράει σουτάκια στο ζέσταμα (σιγα μην μπεί μέσα στο ματς, έρχονται και χριστούγεννα!)!!! Μια τραγωδία στο παρκέ, ακόμα χειρότερα τα πράγματα στον πάγκο. άνθρωποι ανήμποροι να αλλάξουν οτιδήποτε μέσα στο ματς, ο τσόχλας πρέπει να κανε παγκόσμιο ρεκόρ στο - σήμερα (θα είχε πάνω από -20), μπράιαντ, καλά άσε εσύ παιδί μου, τέιλορ το παιδί κάνει τον κουτσουπιουκοβιτς να φαίνεται κράμα βέσελυ-άντιτς (ζέλικο πάρτονα ρε στη φενέρ του χρόνου). και δεν κάνω πλάκα: Το παιδί κοιτάει απλά τα άλλα μεγαλύτερα παιδάκια να τον βάζουν στα καλάθια και νομίζω δε στεναχωριέται καν. Γνωρίζει απλά οτι είναι ΟΛΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ του. Μπούτσκος τρομερό scouting τους διαλύσαμε. Όποιοι λέμε οτι θα μας πηδήξουνε, μας πηδάνε. Προσοχή στον σκόρερ, πάρε 20 από τον σκόρερ. Ενώ ξέρανε οτι βράζουν στο ίδιο ζουμί με όλους (έτσι λένε οι ίδιοι), δεν πήρανε έναν παίκτη τουλάχιστον να εξολοθρεύει τον αντίπαλο γκαρντ (σε όλες τις ομάδες της Α1 ο σκόρερ είναι ένα γκαρντ). Χαραλαμπίδης, ούτε μιλιά! Όποιος τον έχει ακούσει-δεί να λέει κάτι να σηκώσει το χέρι. Να πεί ρε παιδί μου στον δαρρυλ οτι κάνε αυτό για να βάλουμε το σίγουρο καλάθι. όπως το κανε αυτός. Τέλης, θλιβερή εικόνα, μονο διαμαρτυρίες και στο τέλος έτρεξε να δώσει συγχαρητήρια στους γελοίους. Σούλης? Χαμένος στη μετάφραση, μέσα στα άγχη του, λέει πού έμπλεξα με αυτούς, ανήμπορος να βοηθήσει. Αφήνει Τσόχλα μέσα, κάνουνε 300-0 οι αντίπαλοι, βάζει τσόχλα πάνω στον μπλαμπλαντ του οποίου το scouting έλεγε οτι είναι σουτέρ και ο απόλλωνας είναι πίσω στα 2 μέτρα (πάρε 2 κολλητά για να μάθεις). Rotation από εποχές bosna sarajevo, 10 λεπτά μέσα ο σιβερτ, 10 λεπτά έξω ο σιβερτ.
ομάδα χωρίς προσωπικότητα στο παρκέ (έστω μία), χωρίς καθορισμένο επιθετικό παιχνίδι και μηδενικό σουτ απέξω (δεν υπάρχει ομάδα στον ΚΟΣΜΟ που κερδίζει ματς απο κάτω χωρίς να ανοίξει το γήπεδο απέξω, ΚΑΜΙΑ), ομάδα που δεν ξέρει να τρέξει, ομάδα που δεν έχει την καθοδήγηση που πρέπει να έχει από τον (πιο έμπειρο στην Ευρώπη πιθανότατα μετά την συνταξιοδότηση Ρενέσες-ιβκοβιτς) πάγκο, ομάδα 3.5 παικτών. Oμάδα κουρασμένη, αγχωμένη, χωρίς κουράγιο και μυαλό να ανασυνταχτεί μέσα σε ένα ματς. Στο έλεος του τόμι του σχοινά και του βασίλη του μπρατσιάκου που από τότε που τον είχα προπονητή στη χαλκίδα πρέπει να φαγε όλα τα παιδάκια που προπονούσε και τα βαλε σε κοιλιά και κεφάλι. Και στο τέλος για μένα το πρ(ωτ)οφανές: όλοι αυτοί ντροπιασμένοι, δεν έρχονται καν να χαιρετήσουν αυτούς τους λίγους που είμαστε εκεί. mental breakdown.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο τεχνικός διευθυντής ακόμα να μας εξηγήσει την επιλογή taylor, η διοίκηση ακόμα να μας πεί πότε επιστρέφουν οι peiners-μαργαρίτης (και πολλά άλλα φυσικά). Αλήθεια υπάρχετε?
PS: πρό 3 χρόνων το αυτοκίνητό μου ξεκίνησε με 3 ανθρώπους και φέραμε το διπλό από τη Χαλκίδα. Χτες έλειπε ο ένας. Δεν ξέρω αν ήταν αυτός ο λόγος που χάσαμε. Πάντως σκέφτηκα πολύ γυρίζοντας τον πόνο που προκαλούμε σε ανθρώπους που δεν βρίσκονται καν στον μάταιο τούτο κόσμο. Γιατί ρε ΠΑΟΚ?"
