α) Φοβάμαι πως θα ξαναγυρίσουμε στις εποχές 1989 - 1995, που ο κόσμος απαξίωσε την ποδοσφαιρική ομάδα και έτρεχε στο μπάσκετ. Όχι βέβαια πως είναι κακό να τρέχουμε και στο μπάσετ...
β) Μια πρόσφατη ιστορία για να ερμηνεύσουμε το τι συμβαίνει στη διοιίκηση και, ίσως, γιατί έφυγε ο Αναστασιάδης: Ο Κωστίκος πήγε στην Αίγυπτο να δει παίκτες. Ρωτήθηκε ο Μαγκντί και απάντησε ότι εγώ θέλω να βοηθήσω αλλά δε με ρώτησαν, οι παίκτες νηστεύουν λόγω Ραμαζανίου και δε βρίσκονται σε καλή κατάσταση, θέλω να βοηθήσω χωρίς λεφτά, αλλά δε με ρωτάνε. Ψάχνουμε για παίκτες στη Βραζιλία, ρωτήθηκε ο Γκουερίνο και απάντησε: Θέλω να βοηθήσω, ξέρω πρόσωπα και πράγματα στη Βραζιλία, δε θέλω λεφτά, αλλά δε με ρωτάνε...
γ) Το μπάσκετ ας μας δείξει το δρόμο: Παοκτσήδικη Διοίκηση, Παοκτσής προπονητής, νοικοκύρεμα, υπομονή (σας θυμίζω τα ειρωνικότατα σχόλια εναντίον του Πανελούδη και της διοίκησης από την ιστοσελίδα της Θ4). Δεν μπορούμε να βρίζουμε ΟΛΟΝ τον κόσμο, δεν είμαστε μόνο ο λαός οι σωστοί και όλοι οι άλλοι λάθος. 30 χρόνια τα ίδια...