σχεδόν copy-paste με το προηγούμενο. Ξεκινάμε χάλια,φτάνουμε να χάνουμε ακόμη και με 17 πόντους,όμως η ομάδα συνέρχεται και περνάει μπροστά στο ημίχρονο. Μετά η έως τότε απλώς κακή διαιτησία γίνεται για άλλη μια φορά εξωφρενική. Η άμυνα του γαύρου του μπάσκετ γίνεται μπετόν ενώ οι βολές στο άλλο καλάθι δίνονται με την σέσουλα. Κερασάκι στην τούρτα οι 2 τεχνικές και το απαραίτητο πλεόν αντιαθλητικό . Εντάξει κάποια στιγμή τα φάουλ κ η κούραση συσσωρεύονται,τα μακρυνά σουτ δεν γίνεται να μπαίνουν όλα (αφού πιο εύκολα έμπαινες σε άβατο της γιαπωνέζικης μαφίας παρά στην ρακέτα του βάζελου) και η σεμνή τελετή λαμβάνει τέλος με τρίποντο του ηρωικού αρχηγού μητσάρα. Οι αρδ στην τιβι μας πείθουν για το δίκαιο της νίκης της βαζέλας του τράκη και μένει ένας γραφικός γέρος να ψελλίζει κάτι για σφυρίγματα....
Όλοι παμε στις δουλειές μας περιμένοντας την διαγαλαξιακή σύγκρουση των δύο αιωνίων μονομάχων με κομμένη την ανάσα..