Winter is coming
Το ότι το αφήσαμε λίγο το site στο έλεος του Μαρξ, το ξέρουμε καλά, και δεν χρειάζεται να μας το θυμίζετε κάθε λίγο και λιγάκι.
Χαθήκαμε, λίγο οι δουλειές, λίγο κάποια θεματάκια προσωπικά, λίγο το ότι δεν γράφει ο Butters - δεν γράφουν κι οι υπόλοιποι (εκτός του tre1926), το πιθανότερο είναι και ο τελευταίος ταλιμπανέζος μας, να αγανάχτησε σε κάποια φάση, να μας έβγαλε και από τους σελιδοδείκτες του, παίζει να μας πάτησε και dislike στο φβ, από μέρα σε μέρα περιμένουμε να μας επιστρέψει και τις γόβες που είχαμε αφήσει σπίτι του, τελειώσαμε εδώ, τα χω με τον εαυτό μου, και τέτοια.
Δεν σας παρεξηγούμε. Η σχέση φάνηκε από την αρχή πως θα πήγαινε στο πολύ παθιάρικο, τέτοιοι είμαστε κι εμείς, αλλά είστε κι εσείς βρε πολύ καψούρηδες..
Να μην πλατιάσουμε άλλο και το πάμε σε φάση Άρλεκιν, βάζω τον εαυτό μου στη θέση του Christodoulos Maragkos πχ, και βλέπω τις κοσμοϊστορικές εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στην ΠΑΟΚάρα μου, και κατεβάζω μουτράκια που το αγαπημένο μου site είναι στην απέξω.
Και άντε για κάτι Μπερμπάτοφ, για κάτι Άρνεσεν, για κάτι Τούντορ, ΟΚ, με καλύπτουν και τα contra, τα gazzetta και τα sdna.
Τη μέρα της ανακοίνωσης της λύσης συμβολαίου του Νάνου;
Έχουν χυθεί τόνοι μελάνης στον γραπτό τύπο, κι έχουν καταναλωθεί αμέτρητα μεγκαμπιπιες στον ηλεχτρονικό (σικ) για το ποιόν και την προσφορά του Μαραντόνα της Πολίχνης, κι εσύ καθόσουν εκεί ανήμπορος να αντιδράσεις, με το δίκιο να σε πνίγει, την οργή να ετοιμάζεται να οπλίσει το χέρι σου, και το αγαπημένο σου site, στη μούγκα.
Ήταν δυνατό να το αφήσουμε ποτέ έτσι αυτό βρε;
Ε;
Όχι, δεν ήταν, και σήμερα που εχει καταλαγιάσει το κουρνιαχτό της αναπάντεχης συμφοράς (βέρυ σικ) αλλά συγχρόνως κλείνουμε και περίπου ένα μήνα χωρίς τη θλιβερή του παρουσία,
το Looper5, ετοιμάζεται The Looper5 way, να σε θυμίσει έργα και ημέρες Νάνου.
Παρήγγειλε καφέ, κι enjoy.
The early years
Το μαγαζί έφτιαχνε (και θα συνεχίσει να φτιάχνει, εις τους αιώνες, των αιώνων) μόνο Νέους Κούδες. Ούτως ειπείν, για πολλά χρόνια, όποιο παιδάκι έβγαινε από τις ακαδημίες μας, ή θα έπρεπε να είναι δεκάρι, ή θα έπρεπε να πάει κάπου δανεικός, τόσο όσο μέχρι να λήξει το συμβόλαιό του.
Μια τέτοια περίπτωση ήταν κι αυτή του ποδοπαλαιστή της Πολίχνης, ο οποίος αφού δεν είδε χαϊρι στην Ελληνορωμαϊκή
Ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης, σε ένα άθλημα το οποίο μπορεί μεν να του ταίριαζε γάντι-κουτί, αλλά δεν έχει φάουλ.
αποφασίζει να το γυρίσει στο ποδόσφαιρο.
Εδώ βλέπουμε πως εκτός από τα πράσινα, μια χαρά τον πήγαιναν ΚΑΙ τα κόκκινα. Άντε βρε ψυχή, με το καλό και κιτρινόμαυρα, κι ας είναι και στη Γ' Εθνική.
Για χρόνια, ο Ριζοσπάστης στις μέσα σελίδες του (λίγο πιο πάνω από τα Νέα του Μπριτζ, και δεξιά του Στριπ Τιζ των 20 ερωτήσεων) μιλάει για έναν πιτσιρίκο φορ από τις Ακαδημίες του Γιώργου Κούδα, που είναι φυσέκι, κανόνι, κωλοφωτιάς, μπουκαδόρος, ένα κλικ πιο κάτω τέλος πάντων από τον Ρονάλντο - τον αληθινό, το φαινόμενο.
Σε μια περίοδο που μόνο οι μεταγραφές στα τμήματα υποδομής, μας μάραναν, η τότε διοίκηση της παέ, προχωρά σε μία κίνηση που έμελλε να αλλάξει τον ρου της ιστορίας μας, τόσο στο αγωνιστικό
Ψηφίστε σε ποια από τις 2 εικόνες έχουμε περισσότερες πιθανότητες να σκοράρουμε, και κερδίστε 14 απίθανα δώρα
όσο και στο οπαδικό, αφού από ένα σημείο και μετά, δεν θα ήμασταν ποτέ πια οι ίδιοι.
Αλλά αυτά θα τα δούμε στα επόμενα κεφάλαια του βιβλίου μας.
Είχαμε μείνει στη μεταγραφή του Μαραντόνα της Πολίχνης στα τμήματα υποδομής της ομάδας μας, μεταγραφή η οποία στοίχισε στην παέ ένα σωρό μετοχές της ΕΡΓΑΣ, άλλες τόσες της Ιντερσάτ, και δυο μπουκάλια κρασί ΠΑΟΚ. Χαλάλι όμως.
Σύντομα, το ποντιακό κανόνι, άρχισε να κάνει απόσβεση, ανεβαίνοντας δυο δυο τα σκαλιά της ιεραρχίας, και φτάνοντας στα 15 του να παίζει στην πρώτη ομάδα, όλα αυτά αν λάβουμε υπόψη τις αναφορές περί 29χρονου επιθετικού, των αδέκαστων δημοσιογράφων της πόλης μας24, το 2014.
Το Θλιμμένο Χόμπιτ, κάνει ντεμπούτο στη ρεβάνς του 0-7 με τη Λοκομοτίβ Μπρεθ, και μάλιστα σκοράρει και το ένα από τα δυο γκολ της ομάδας μας.
Αυτό ήταν.
Μέχρι να βγει η σεζόν, έχει αποφασιστεί ο δανεισμός στην ΑΕΛ, η οποία χωρίς να έχει την παραμικρή σχέση με τον Μπατατούδη, διαφημίζει Ιντερσάτ, έχει πρόεδρο το κεφάλι της ρέγγας, τον Γιώργο Κασιμάτη, και CEO τον Αλέξη Κρυσταλλίδη.
Ο Τεθλιμμένος Λυράρης, γίνεται ακόμα πιο θλιμμένος, σε μια πόλη που όλοι γαμάνε εκτός από αυτόν, οι μέρες δεν περνάνε με τίποτα, τα βράδια είναι μελαγχολικά, η όλη φάση με λίγα λόγια θυμίζει ποίημα του Ναπολέωντα του Λαπαθιώτη.
Η σεζόν ολοκληρώνεται. Ο Νάνος επιζητά μανιωδώς την επιστροφή του. Η ομάδα διαθέτει μια επίθεση με Οκκά, Ναλιτζή, Φρούσο, Γιασεμάκη, Φαν Μπάστεν και Τζιανλούκα Βιάλι. Ο Σερβοσέρβος τεχνικός, συσκέπτεται για λίγο με την Αγγελική Ζαρκάδι, και αποφασίζουν τον εκ νέου δανεισμό του, αυτή τη φορά στην Καβάλα.
Πολλές μαύρες σκέψεις περνάνε από το μυαλό του Κεμενσέτζη της Πολίχνης, από το να σταματήσει τη μπάλα, μέχρι ακόμα και να σταματήσει τη μπάλα, η αγάπη του για τη μπάλα όμως τον φέρνει στον ίσιο δρόμο, και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, το χαμόγελο επιστρέφει στο πρόσωπο του πρώτου Αφρικάνου πόντιου στην ιστορία: 19 χρονών κάνει ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα, και μετά από ένα χρόνο παραμονής σε αυτή, άλλον έναν στη Λάρισα, κι έναν που μόλις ξεκινούσε στην Καβάλα, ο ήρωας της ιστορίας μας, είναι μόλις 17!
Θαύμα!!!
Η σεζόν ολοκληρώνεται χωρίς πολλές συγκινήσεις, δεν είμαστε ακόμα σε φάσεις να οπλίζουμε, και η όμορφη πόλη της Δυτικής Μακεδονίας, περνάει αναίμακτα ένα φθινόπωρο, έναν χειμώνα και μια άνοιξη.
Το καλοκαίρι όμως, ο Μητσάρας μεταμορφώνεται.
Κάνει εντατικές προπονήσεις, με τους πρώτους προπονητές της καριέρας του
Πολύ εντατικές
Και γαμώ τις πολύ εντατικές
Μέχρι που έρχεται η δικαίωση
Ο γίγαντας, σκοράρει 25 γκολ σε 25 παιγνίδια, σε λίγα χρόνια μάλιστα που οι περισσότεροι δεν θα θυμόμαστε, τα ξαδέρφια του οι DJ's θα μας λένε ότι σκόραρε 35 γκολ σε 20 παιγνίδια, και σε ακόμα περισσότερα, ότι σκόραρε 45 γκολ σε 3 όλα κι όλα ματσάκια.
Το χαμόγελο επιστρέφει στα χείλη του
Σκάσε ρε ένα χαμόγελο, μια ζωή κατσούφης
και λίγο μετά, τα νέα είναι εις διπλούν ευχάριστα: Εμ, επιστρέφει
στην ομάδα της καρδιάς του στον ΠΑΟΚ, εμ τον ΠΑΟΚ έχει αναλάβει πια ο Αναστασιάδης, προπονητής που όταν δεν πάει να μας βγάλει όλους τρελούς, τότε τρελούς όλους θα πάει να μας βγάλει, βλέποντας κατά καιρούς σε γιαπιά, ένα μοναδικό και σπάνιο ταλέντο που δεν είδε/ εκτίμησε κανένας άλλος.
Η πρώτη μεγάλη επιστροφή, αυτή τέλος πάντων για την οποία ούτε μια ψιλή δεν ζοριστήκαμε στο χέσιμο, είναι γεγονός.
Η καθιέρωση - τρομάρα να μας έρθει
http://www.youtube.com/watch?v=ufERJEdcfAY (Embedding disabled, limit reached)
Η πρώτη σεζόν του Νάνος Ριλόαντεντ, δεν έχει και πολλά πολλά. Δυο γκολ με τον ΟΦΗ, ένα σε πρωτάθλημα κι ένα σε κύπελλο, και αν δεν κάνω κάπου λάθος, γιατί ότι γράφω από την κράνα μου τα κατεβάζω, δεν νομίζω να νομίζεις ότι θα κάτσω να κάνω έρευνα ΚΑΙ για τα Θλιμμένα Μούτρα του, και ένα στον επαναληπτικό που παίξαμε με τους ψαράδες της Λεισόες, επαναληπτικό για τον οποίο ακόμα καταγγέλουν οι συμπαθείς Πορτογάλοι, πως πιέσαμε καταστάσεις να τον διεξάγουμε Τετάρτη, με αποτέλεσμα πολλοί από τους ενδεκαδάτους part time ποδοσφαιριστές της ομάδας τους, να περάσουν όλο τους το πρωινό στη λαϊκή, έξω από το γήπεδο.
Όπως γίνεται πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, άλλοι βλέπουν πολλά θετικά πάνω στον Δημητράκη, άλλοι τίποτα το ιδιαίτερο, όλοι πάντως συμφωνούν πως αν δεν τον ξαναστείλουμε δανεικό κάπου, θα αποτελεί για χρόνια μια αξιόπιστη αλλαγή, αφού για παραπάνω, εκτός από ταχύτητα, δεν..
Έλα όμως που ο Θεός είναι πάλι με το Θλιμμένο μέρος του, και λίγο μετά την κατάκτηση του κυπέλλου απέναντι στον Γιώργο το Φοιρό, η ομάδα διαλάει for good.
Εκτός του Γιασεμάκη, ό,τι είχαμε, ή έστω έμοιαζε σε επιθετικό, πάει στην Αθήνα, μαζί τους πάνε και 2-3 μέσοι, άλλοι 3-4 αμυντικοί, μην τα πολυλέμε, όποιος δεν έφυγε, το έκανε είτε επειδή ήταν τραυματίας (βλ. Μάρκος, Εγκωμίτης, Σπάσιτς) είτε επειδή τον κρύβαμε.
Σε μια τέτοια ασύλληπτη συγκυρία, ο πάτος του αποδεικνύεται απύθμενος, και out of the blue, ο κεφτές με χεράκια και ποδαράκια, βρίσκεται βασικός (και αναντικατάστατος, παρακαλώ) στον ΠΑΟΚ που κατεβαίνει στο πρωτάθλημα με την πιο γαϊδουρομάδα που κατέβασε σε όλη την ιστορία των εποχώνε, όλωνε, για πάντα.
Σε ένα φιλικό μάλιστα με μια ομάδα επίλεκτων αεροσυνοδών και τεχνικών βλάβεων, σκοράρει 2 γκολ, κάτι που αναγκάζει τη Правда να κυκλοφορήσει την επομένη με πρωτοσέλιδο ΠΟΙΟΣ ΟΚΚΑΣ; και βυθίζει χιλιάδες αναγνώστες, στην απορία: Ποιος Οκκάς;
Αυτός, 1-0, είναι το πρωτοσέλιδο της μεθεπόμενης.
Ο Πόντιος Οουεν ξεκινάει το πρωτάθλημα φουριόζος, και σκοράρει παντού: στα γήπεδα, στα 5x5, στις καφετέριες, στο καμάκι, στα decks
σκοράρει, όπου μπορεί να σκοράρει άνθρωπος τέλος πάντων, κι εμείς σαν καλοί μάο μάο που είμαστε, γουστάρουμε να ακούμε - διαβάζουμε δηλώσεις παχιές: όχι δεν θα φύγω ποτέ από τον ΠΑΟΚ, όχι εδώ είναι το σπίτι μου, εδώ είναι η μάνα μου, εδώ ειναι ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ.
Τελικά, εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες, δεν πιάνουν οι ευχές.
Η πρώτη ρήξη
http://www.youtube.com/watch?v=okiCApJeonQ (Embedding disabled, limit reached)
Δεν έφτανε που ζήσαμε την αποχώρηση του Μπάτμαν, δεν έφτανε που εκείνη η γαϊδουρομάδα βγήκε προκριματικά ΤσουΛου (το τι συνέβη εκεί, είναι μια ιστορία πιο θλιβερή κι από τα μούτρα του θλιμμένου ήρωα μας), δεν έφτανε που στο ξεκίνημα της επόμενης σεζόν απαλλαγήκαμε (όχι οριστικά βέβαια, αλλά σάμπως απαλλαγήκαμε οριστικά τώρα?) από την Πανάγιο Πάγκο, λίγο πριν ξεκινησει η μεθεπόμενη, επιστρέφει ο άλλος μεγάλος ήρωας της σύγχρονης ιστορίας μας, ο άνθρωπος που αφού μας συσπείρωσε, μας δίχασε, μας χρέωσε, μας παραιτήθηκε και μας ξανακατσικώθηκε πάνω από 9 φορές. Και μας έβαλε κι ένα μικρό χεράκι, 320 χιλιάρικα, ψιλοπράγματα, ίσα ίσα για ένα Σαββατοκύριακο, κι αυτό όχι στο εξωτερικό, αλλά εδώ, ο μοντιέ, τρε μπανάλ, κε πασέ.
Οέο, οέο, με αρχηγό τον Τέο, πρωτάθλημα θα πάρουμε, τι μαλακίες λέω, και το πρώτο Ριβολούσιον, το καλό, εμφανίζεται στην Τούμπα.
Από κοντά, ο Δημητράκης, κλασικός τσάτσος των προέδρων όπου κι αν βρέθηκε, αφού αρχικά μυρίζεται προεδριλίκι στον Εμ Βι Πι του Γιούρο, στη συνέχεια, σαν καλό πιστό σκυλί που ήταν (και θα είναι μια ζωή, ό,τι κι αν κάνει στη μίζερη ζωούλα του) δηλώνει πλήρη υποταγή στον Τζον Γου, και μάλιστα μας βάζει και χέρι ένα κρύο απόγευμα του Γενάρη, σε ένα ΠΑΟΚ - Ξάνθη στην Τούμπα, τρεις κι ο κούκος, ομάδα με παιχταράδες σε όλες τις θέσεις, να σε κάνει να έρχεται η Κυριακή, και να ψάχνεις να βρεις που ΔΕΝ θα δεις τον ΠΑΟΚ, γιατί πόσο να αντέξει ακόμα κι αυτό το έρμο το στομάχι.
Σκοράρει ο ΔΣ, και κάνει περιμετρικά το γύρο της 4, με το δάχτυλο στο στόμα, προστάζοντας μας, να βγάλουμε το σκασμό.
Και μάλιστα, λίγα χρόνια μετά, σε ένα ΠΑΟΚ - Βάζελος που τον έβριζε ένας θείος, πήγε να μας βγάλει και όλους μαλάκες, κάνοντας και δήλωση
Για τη μεγάλη μάζα των μπερδεμένων πρεζάκηδων, ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής Δημήτρης Σαλπιγγίδης, τελειώνει εκείνο το βράδυ.
Για την ακρίβεια, εκείνο το βράδυ, τελειώνει ο Δημητράκης, ο Μήτσος, ο Σάλπι. Από κείνο το βράδυ, και μέχρι την οικειοθελή αποχώρηση προς τον Παναθηναϊκό, υπάρχει μόνο ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ΔΣ. Από τη μέρα της υπογραφής του εκεί δε, και μετά, είναι μόνο ο Πούστης Κοντός, αλλά κι αυτό θα το δούμε λίγο πιο κάτω.
Η σεζόν κλείνει κουτσά, στραβά, και λίγο πριν κλείσει, έρχεται άλλο ένα καρφί στο φέρετρο που τόσο υπομονετικά ετοιμάζει η Κατσαρής - Γούμενος - Παγώνης - Πανελούδης ΕΠΕ; ο Ατρόμαχτος καταγγέλει τον ΠΑΟΚ για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς Ουέφα και παίχτες, και η ομάδα για πρώτη φορά μετά από 80 χρόνια μένει εκτός Ευρωπαϊκών υποχρεώσεων.
Για σχεδόν όλο το καλοκαίρι, η φάση στη Θεσσαλονίκη δεν θυμίζει καν κηδεία. Οι κηδείες, είναι πολύ πιο ευχάριστες από αυτό που ζούσαμε.
Ο Ριζοσπάστης κάθε μέρα μας φέρνει κι από έναν επενδυτή, όχι ο άλλος που είχε το τσοντοκάναλο, όχι οι Αγγελόπουλοι
όχι ο Κοπελούζος, τελικά ένα πρωί μαθαίνουμε πως την ομάδα παίρνει ο μεγαλοεφοπλιστής, Γιαννούλης Καμπάνης, ο κροίσος των 7 θαλασσών και ζεν πρεμιέ των 5 ηπείρων.
Μάθανε ότι γαμιόμαστε, πλακώσανε κι οι γύφτοι, και με το που σκάει στην καθημερινότητα μας, το παρατραγουδόπουλο - επενδυτής, ο Θλιμμένος Νάνος τρέχει στο κότερο του, να μιλήσουν για μπίζνα, γκόμενες, και texas hold'em. Κυρίως όμως, να μιλήσουν για το νέο συμβόλαιο, και αν υπάρχει τρόπος αυτό να διασφαλιστεί.
Ο Καμπάνης, μας ενημερώνει πως ο Χασιώτης είναι επιπέδου τοπ τσάμπιονς μάστερ λιγκ προ, και ο ηγέτης των πιστών κάνει την πρώτη του σκασιά, απλά και μόνο για να φάει τις πρώτες του χυλόπιτες, αφού ο Κυρ Θανάσης τα μεσημέρια το έχει στο mute. Ούτε καν στη δόνηση.
Το μαγαζί βαράει μπιέλα, ζητιάνοι πετυχαίνουν στο δρόμο τον Τζον Γου, κι όχι μόνο δεν τον ζητάνε ψιλά, αλλά αλλάζουν και πεζοδρόμιο, κάποιος πρέπει να πουληθεί για να επιβιώσει η ομάδα. Τον Εμ Βι Πι τον πουλήσαμε μια φορά στη Λέστερ για τον ίδιο λόγο, ε όσο να πεις, και δεύτερη θα ήταν μαλακία, άσε που η Ιωάννα είχε πια ξεπακετάρει, και το καινούριο χαλί έδενε ωραία με το χώρο.
Ο Χασιώτης όσο τοπ τσάμπιονς κι αν ήταν, δεν.. οπότε, ποιος έμενε;
Η παραφιλολογία περί πώλησης στον Βάζελο κινητοποιεί ανθρώπους κάθε ηλικίας, ακόμα και όλοι εμείς που τρόπον τινά, ούτε να τον βλέπουμε πια δεν θέλαμε, συμμετέχουμε στον παμμακεδονικό ξεσηκωμό που επικρατεί, ώστε να κρατήσουμε τον Νάνο στην ομάδα, ωθώντας τον Τζον Γου στην έξοδο μιαν ώρα αρχύτερα.
SMS, έρανοι, συναυλίες, με την κάθοδο στην Αθήνα την τελευταία μέρα των μεταγραφών, να αποτελεί το σάπιο κερασάκι σε μια χαλασμένη τούρτα.
Λίγες ώρες πριν, ο τότε προπονητής της ομάδας, Ρούμι Ντούμι, δηλώνει σε συνέντευξη τύπου, πως για να πραγματοποιηθεί μια οποιαδήποτε μεταγραφή, χρειάζεται να υπογράψουν 3 πλευρές: Αυτός που πουλάει, αυτός που αγοράζει, και ο ίδιος ο παίχτης.
Παπά ως προς το τον πουλήσαμε, τι να έκαμνε το καημένο το παιδί, δεν τρώμε.
Μετράμε πια αντίστροφα για την επιστροφή του, σαν αντίπαλος πλέον.
Τα χρόνια χωριστά
http://www.youtube.com/watch?v=VrZ4sMRYimw (Embedding disabled, limit reached)
Για τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος που είχε ολοκληρωθεί, τα ανταλλάγματα ήταν επιεικώς για τα πανηγύρια: Από τη μια ο γλυκύ βραστός Χαραλαμπίδης, από την άλλη ο ετοιμοθάνατος Τσίγκας, και στην κορυφή το σεντερφόρ που όχι απλά είχε μαλώσει με το γκολ, αλλά η διαμάχη τους είχε πάρει τρομακτικές διαστάσεις, και την εποχή που τον πήραμε, βρισκόντουσαν ήδη στα δικαστήρια. Δημοσιεύματα της εποχής μάλιστα, κάνουν λόγο για ασφαλιστικά μέτρα που είχε πάρει το ίδιο το γκολ από το Μαγυάρικο άτι, ώστε ο τελευταίος να μην το πλησιάζει σε ακτίνα μικρότερη των 5 χιλιομέτρων.
Βέβαια, η διοίκηση είχε τσεπώσει και 1.5 μύριο για τον κοντό γίγαντα, αλλά μάλλον όπως το είπα: Τσεπώσει.
Η κλήρωση του πρωταθλήματος, μας φέρνει με ρημαδομάδα στο ΟΑΚΑ πρώτη αγωνιστική κόντρα στη σιχαμένη ξαδέρφη που πάει και για πρωτάθλημα, ενώ το Θλιμμένο Χόμπιτ έχει μόλις κάνει το πρώτο (?) - ιδέα δεν έχω είπαμε-και πιθανότατα τελευταίο χατ τρικ του.
Τα κομάντα κατεβαίνουν στον Καλατράβα, αφήνουν πνευμόνια, λαρύγγια και συκώτια, λανσάρουν και την τελευταία συνθηματάρα που έχουμε βγάλει, χωρίς ναρκωτικά, πρέζες, κόκες και μαλακίες
http://www.youtube.com/watch?v=7T5UXlKoa9E (Embedding disabled, limit reached)
Στα κοντά, θα ξανακατέβουμε.
Για το Βάζελος - ΠΑΟΚ.
Κατεβάζουμε πάλι τα κομάντα μας, όσοι μένουμε πίσω, κάνουμε από νωρίς τα κουμάντα μας, γιατί ξέρουμε η φάση θα είναι δύσκολη
και περιμένουμε το μοιραίο, αυτό που γίνεται παραδοσιακά, και ως γνωστόν, αν μια ομάδα τηρεί τις παραδόσεις είναι ο ΠΑΟΚ. Μόνο ο Αμπονσά δεν μας έχει καρφώσει από πρώην.
Το μοιραίο τελικά, δεν έρχεται στη ροή του αγώνα, αλλά σε εκτέλεση πέναλτι, σε φάση μάλιστα που ενώ όλος ο κόσμος ξέρει πως εκτελεστής των πέναλτιζ του Βάζελου είναι ο Τόνγκας ο Μυτόνγκας, ο Θλιμμένος Νάνος παίρνει τη μπάλα από τα χέρια του, το εκτελεί, και μετά δεν μπορεί να πιστέψει αυτό το απίστευτο παιγνίδι της μοίρας, που τα έφερε έτσι ώστε να σκοράρει κατά της πρώην ομάδας του.
Και οι τυφλοί είδαν πια εκείνη τη μέρα, και πλέον αφού στο πρωτάθλημα συμμετέχουμε για τη χαρά του αθλήματος, το μόνο που μας νοιάζει είναι η μέρα που ο Τεθλιμμένος Λυράρης της Πολίχνης, θα επιστρέψει στην Τούμπα, σαν παίχτης του Παναθηναϊκού.
Για μήνες, μέρες, ώρες, ούτε με τον νέο επενδυτή δεν ασχολούμαστε πια, παρά μόνο ετοιμάζουμε πανιά, σκαρώνουμε συνθήματα, στήνουμε με λίγα λόγια ένα σκηνικό υποδοχής, από αυτά που μόνο ο λαός του ΠΑΟΚ μπορεί να χαρίσει, και πάλι αυτά, μόνο σε λίγους κι εκλεκτούς.
Η μοίρα (αυτή η πουτάνα, ε?) τα φέρνει έτσι οι δρόμοι μας να ανταμώσουν νωρίτερα από το προγραμματισμένο. Η κλήρωση βγάζει ΠΑΟΚ - Παναθηναϊκός στο Κύπελλο, λίγες μέρες πριν το παιγνίδι πρωταθλήματος.
Δεν υπάρχει ΠΑΟΚτσής που σέβεται τον εαυτό του, που να μην έψαξε σαν τρελός εκείνες τις μέρες για εισιτήριο για αυτόν, και την παρέα του.
Για τα δεδομένα της φάσης (Τζον Γου και τα λοιπά) το γήπεδο, το λες και γεμάτο.
Την ώρα της εισόδου του Νάνου, δεν υπάρχει πια κανένα πλάνο, καμία οργανωμένη αντίδραση, το μυαλό θολώνει, οι σφυγμοί τερματίζουν, οι φλέβες κάτω από τα λαιμά είναι έτοιμες να πεταχτούν κι αυτές, να αρπάξουν ότι βρουν εύκαιρο μπροστά τους, και να του το φέρουν στα Θλιμμένα Μούτρα του.
Το αγωνιστικό ουδόλως μας απασχολεί, η ουσία είναι πως όσοι βρεθήκαμε εκείνο το βράδυ στο Ναό, θα έχουμε να λέμε για ένα καλό ol' fashioned ΠΑΟΚτσήδικο πατιρντί.
http://www.youtube.com/watch?v=lORQ366J95w (Embedding disabled, limit reached)
Τα χρόνια του, "ό,τι έγινε, έγινε, μην ξεχνάμε πως ο Μήτσος είναι ΠΑΟΚτσάκι"
http://www.youtube.com/watch?v=zIYcj1N-Vc0 (Embedding disabled, limit reached)
Επειδή, αλήθεια ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός, στα χρόνια που ακολούθησαν, και με το στάτους "Όλα τα ΠΑΟΚτσάκια στη βάση τους"
Πραγματικά απορίας άξιο πως τόσα χρόνια δεν έχει επιχειρήσει κανένας την επιστροφή του σε ένα οποιοδήποτε πόστο.
να είναι βαθιά ριζωμένο στο πίσω μέρος του μυαλού, σχεδόν αποτυπωμένο με κάνα κομμάτι πυρακτωμένου μετάλλου, αρχίζει η σιχαμερή προπαγάνδα. Κι ο ίδιος ο Νάνος, αντιλαμβάνεται πως το ποδόσφαιρο τον έχει ξεπεράσει -έχοντας χτίσει μια καριέρα σαν σεντερφόρ, με μοναδικό προσόν την ταχύτητα, και βλέποντας πια πως αυτή έχει αρχίσει να τον εγκαταλείπει, αλλά και πως το Σαλπιγγίδης - εξτρέμ, είναι λίγο πιο αστείο από το Ζαγοράκης - πρόεδρος, προσπαθεί αργά και μεθοδικά, να ρίξει γέφυρες επανασύνδεσης στη μόνη ομάδα που θα μπορούσε να τον ανεχτεί για χρόνια.
Λίγο κάτι συνεντεύξεις σε οπαδικά έντυπα του Παναθηναϊκού με δηλώσεις του στυλ "εγώ είμαι ΠΑΟΚ και το ξέρουν όλοι"
http://www.youtube.com/watch?v=MmTxAd6KtBs (Embedding disabled, limit reached)
λίγο η αβάντα που έχουν αρχίσει ήδη να τον κάνουν οι αγράμματοι τσανακογλείφτες που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, λίγο η χειμώνα - καλοκαίρι φημολογία πως το ΠΑΟΚτσάκι θα επιστρέψει στη βάση του, το κλίμα έχει αρχίσει να αντιστρέφεται στη βάση του κινήματος.
Και λέγοντας βάση, δεν εννοούμε εμάς, τους χίλιους, δυο -τρεις, πέντε χιλιάδες μαλάκες, που με κρύα, με βροχές, με γαϊδουρομάδες, με αποχές, με Τσαουσίλες, με Μίκυ Κουίν, με Φαν Χαμ, και Χρήστο Αρχοντίδη, και Ντράγκαν Κοκότοβιτς, με Ξάνθες, Ακράτητους, Πανελευσινιακούς, ήμασταν εκεί, αλλά τους άλλους, τους γκλαμουράτους με τα άη φον, και τα τις γκόμενες παραμάσχαλα, που είδαν φως στα πρώτα χρόνια της Λαϊκής Δικτατορίας του ενός, και μπήκαν.
Η ξεφτίλα, ξεπερνάει τα όρια της, όταν σε ένα ΠΑΟΚ - Πανιώνιος στην Τούμπα, το Γενάρη του '10, την ώρα που (πολύ λογικά) η 4 ξεκινάει συνθήματα κατά του Κοντοπούτανου, αποδοκιμάζει το υπόλοιπο γήπεδο.
Η επιστροφή
http://www.youtube.com/watch?v=CuXZdUrIK8Y (Embedding disabled, limit reached)
Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, καταπατώντας κάθε έννοια σεβασμού απέναντι στους χρηματοδότες των επαναστάσεων του, ο Εμ Βι Πι του Γιούρο, ανακοινώνει την επιστροφή του Θλιμμένου Νάνου στην ομάδα.
Φυσικά, αυτό ήταν και η αρχή του τέλους της συσπείρωσης, ο διχασμός που ξεκίνησε στην κερκίδα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Βέβαια, το μέγα λάθος, ήταν η εντύπωση πως τα γκολ (τα ποια?) κι οι νίκες, θα αναστρέψουν το κλίμα, αλλά αν υποστηρίζαμε αυτό που υποστηρίζουμε για γκολ και νίκες, αφήνοντας το ηθικό κομμάτι απέξω, μάλλον γάβροι θα ήμασταν.
Δεν φτάνουν όλα αυτά, αρχίζει να χάνει και τα άχαστα ο Μπινές, χαρίζει κι ένα χειροκροτηματάκι στους οπαδούς του Βάζελου, σε ένα ΠΑΟ - ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ, κατά την αλλαγή του, όσο να πεις, το κλίμα αρχίζει και βαραίνει για τα καλά.
Την ίδια ώρα, επειδή πάντα οι Χριστιανοταλιμπάν είναι και οι πιο επικίνδυνοι, οι Νανολάτρες πάνε να μας βγάλουν μια και καλή από τα ρούχα μας, αρχίζοντας τα "ναι άλλα ποιος έδωσε την πρόκριση στο Ζάγκρεμπ;" (την έδινε και το 0-0), "ποιος είναι ο καλύτερος Έλληνας επιθετικός;" (την περίοδο εκείνη, μέχρι κι ο Χαριστέας ήταν) και όποτε ξεμέναν από σοβαρά επιχερήματα, "ναι, αλλά είναι ΠΑΟΚτσάκι". Κι ο Μπαλάφας.
Η νέα τάξη πραγμάτων στον ΠΑΟΚ, που έχει για κεφάλι τον ηγέτη των πιστών, αλλά εκτελεστικά όργανα την παρέα, δείχνει τη δυναμική της, σε μια τουλάχιστον συμβολική κίνηση: Καρατόμηση Γκαρσία, ανανέωση Νάνου την ίδια μέρα, μέρα που αν η αρρώστια ΠΑΟΚ δεν είχε ποτίσει τόσο καλά όλα τα ζωτικά μας όργανα, θα κόβαμε το γήπεδο μια για πάντα.
Το αποτέλεσμα όλης αυτής της ασυδοσίας, είναι μια μεγάλη παρέα να κάνει κουμάντο στην ομάδα για αρκετό καιρό: Μίζας, Σβούρας, ΓουΧου, Νάνος, Σπυρόπουλος από κοντά, Τσατσουράνης, μας κουβαλήσανε μέχρι και τον Νίνη οι αθεόφοβοι, μάγκα εκείνο το διάστημα ο μόνος τρόπος να δεις ΠΑΟΚ ήταν το Youtube και τα βιντεάκια με Σκαρτάδο, Λεοντιάδη, Μαγκντί, και Γκαρσία, Ίβιτς, Βιερίνια.
Και να υποφέρεις, να παθαίνεις στερητικά, να θες να πας στο γήπεδο, και να μην το κάνεις, γιατί δεν θες να δεις τα μούτρα του, και να κάνει αυτός κάνα γκολ με τίποτα Καλλονές και Απόλλωνες, και δώσε είναι να μην οπλίσω
http://www.youtube.com/feature=player_embedded#t=0και δώσε λιβάνισμα από τους Νανολάτρες, "φέτος είναι η χρονιά του, φέτος είναι η χαρά του, φέτος είναι η πρεμιέρα η δικιά του"
Και οι τυφλοί είδαν
http://www.youtube.com/watch?list=PLBK2buHHGc-2wQxQeuyiNpD7SPe-zAWsd&v=Lcx9eItZDAQ (Embedding disabled, limit reached)
Βέβαια, δεν επικροτούμε ούτε την άλλη μεριά, αυτούς που ξαφνικά είδαν το φως τους, και άρχισαν το σιχτίρισμα πρωί - βράδυ στον Τεθλιμμένο Λυράρη, μόνο και μόνο αφού έβλεπαν στο πρόσωπο του έναν παλαίμαχο της ποδοπάλης.
Αυτοί ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, κρίνουν από το αποτέλεσμα, και μόνο, και αφήνουν στην άκρη όλη τη φάση, φάση την οποία φυσικά όλα τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης της Νυφίτσας του Θερμαϊκού, έχουν κάνει γαργάρα, και έχουν ξεχάσει, λες κι αυτά που λέμε δεν έγιναν ποτέ, ή έγιναν πριν 60 χρόνια, κι έλα μωρέ περασμένα, ξεχασμένα.
Άλλο που δεν ήθελε και το χόμπιτ, 4 χρόνια εδώ, ούτε μια συγγνώμη δεν ζήτησε, αφού δεν υπήρχε, λέει, λένε, λόγος να ζητήσει συγγνώμη για κάτι: Μαλάκες, το καλοκαίρι του '06, δεν το ζήσαμε ποτέ. Όσοι βάλατε λεφτά, ή στείλατε SMS, ψάξτε τα κάπου, ακόμα τα έχετε.
Παρόλα αυτά, κι επειδή η ελπίδα πάντα θα πεθαίνει τελευταία, η μύγα που φέραμε, επέφερε και γαμώ τα τσιμπήματα στον ηγέτη των πιστών, κάτι που είχε αποτέλεσμα να το δει τελείως αλλιώς το όλο έργο, και να καθαρίσει την παρέα, φέρνοντας στη θέση τους επαγγελματίες.
Με το που θα γινόταν αυτό, και με το που θα είχαμε στον πάγκο πχ, άνθρωπο ο οποίος ΔΕΝ θα έπαιρνε χαρτάκι για την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης του ΔΣ, ο Μαραντόνα της Πολίχνης θα ξεκινούσε πλέον να μετράει αντίστροφα.
Η δικαίωση. & -
http://www.youtube.com/watch?v=qLn0B2jI3nM (Embedding disabled, limit reached)
Στις 24/8 του 2015, με μια λιτή ανακοίνωση, η παέ (που πολύ σύντομα, θα ξαναγίνει ΠΑΕ έτσι όπως το πάει) μας ενημερώνει για τη λύση συμβολαίου του επαγγελματία ποδοπαλαιστή Δημήτρη Σαλπιγγίδη.
4 χρόνια έριδας, εσωστρέφειας, γκρίνιας και μανούρας ανήκουν πια στο παρελθόν. Είναι πίσω μας, αλλά δεν είναι πολύ μακριά μας.
Μέσα από την καρδιά μας, ξέχωρα από τις ευχές για μόνο αποτυχίες στην από δω και πέρα καριέρα του άνεργου ποδοπαλαιστή, ευχόμαστε να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να διχαστούμε για κάτι τόσο χοντρό.
Και κοντό.
ΥΓ Αφορμή για το κείμενο, στάθηκε ένα αδιανόητο λιβελογράφημα του contra (ή του gazzetta, δεν θυμάμαι) για το χαρακτήρα, την πορεία, και τη σταδιοδρομία του Θλιμμένου Νάνου στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Μάλιστα, για το χατήρι του συγκεκριμένου λιβελογραφήματος, αγόρασα εκτυπωτή, το εκτύπωσα, και σκουπίζω τον κώλο μου με αυτό.
Στο διάολο ρε.
http://www.looper5.com/2015/09/winter-is-coming.html