Πράγματι, το παιχνίδι του Αγιαξ βασίζεται κυρίως στην προσπάθεια του να δημιουργήσει υπεραριθμία στην άμυνα του αντιπάλου. Η φάση από την οποία προήλθε το γκολ του Αγιαξ, είχε επαναληφθεί στο 40' του αγώνα, αλλά εκεί είχε μπλοκάρει ο Γλύκος. Ας δούμε και τι έγινε στην φάση του γκολ που φάγαμε. Κάθετη μπαλιά από τον Βιρκεβερ προς τον Ντόλμπεργκ, αυτός την βγάζει έξω προς τον Ριντεβαλντ που με κάθετη την ξαναδίνει στον Ντόλμπεργκ, ο Κρέσπο ακολουθεί τον Βίρκεβερ (που μετά την πρώτη πάσα έκανε κάθετη κίνηση προς την εστία μας, για να δημιουργήσει υπεραριθμία), ο Ντόλμπεργκ βρίσκει κενό χώρο, παίρνει μέτρα (αφού ο Τζαβέλας δεν ντούμπλαρε τον Κρέσπο) και σουτάρει από 25 μέτρα προς την εστία μας. Υπάρχει μεν μια ευθύνη που πέρασε η δεύτερη κάθετη προς τον Ντόλμπεργκ, αλλά αυτή έγινε στα 30 μέτρα απόσταση από την εστία. Μπορούμε να υπολογίσουμε την απόσταση, από τις φωτο που έβαλα, αν δούμε τις γραμμές που δημιουργούνται από το κομμένο χορτάρι, θα δούμε ότι η απόσταση της μιας από την άλλη είναι στα 5,5 μέτρα, αφού η βούλα του πέναλτι είναι στα 11 μέτρα. Πόση απόσταση πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στις δύο γραμμές (αμυνα και χαφ) και ποιός είναι ο υπεύθυνος να την ορίζει και να την τηρεί. Δεν είναι ο κεντρικός αμυντικός, ο αρχηγός αυτής της γραμμής, δηλαδή ο Τζαβέλας; Δεν έγινε αυτό, η κάθετη πέρασε από τον Τσίμιροτ, ο Ντόλμπεργκ πήρε την μπάλα και πάει να σουτάρει. ynyan4 μου λες ότι "αν ο Τζαβελας ανεβαινε ωστε να μαρκαρει τον Ντολμπεργκ ανετα ο Ντολμπεργκ θα πασαρε στο χαφ του Αγιαξ και θα βγαιναν 5 παικτες του Αγιαξ απεναντι σε 4 δικους μας". Με την σειρά στις φωτο η αμυντική πεντάδα που φαίνεται είναι Μάτος, Κρέσπο, Τζαβέλας, Χαρίσης και Λέοβατς. Δες τις κινήσεις Μάτος και Λέοβατς που συγκλίνουν για να καλύψουν τους συμπαίκτες τους σε αυτή την περίπτωση. Αν ο Ντόλμπεργκ την πάσαρε στο χαφ στα δεξιά του, ο Χαρίσης θα ανέβαινε να τον καλύψει και ο Λέοβατς, θα ντούμπλαρε τον Χαρίση για να καλύψει τον παίκτη που είχε. Είναι αυτοματισμός που τον ξέρουν οι παίκτες και τον έχουν δουλέψει. Φαίνεται από τις κινήσεις που κάνουν. Τι θα την έκανε ο χαφ, αν την έπαιρνε και θα είχε μπροστά του τον Χαρίση; Θα την έσπαγε στα δεξιά του. Ε, και; Ο πρώτος και άμεσος κίνδυνος ήταν να μην γίνει το σουτ από τον Ντόλμπεργκ που είχε φάτσα κάρτα την εστία μπροστά του. Τα χαφ (Σάκχοφ, Τσίμιροτ) που λες ότι δεν ακολούθησαν, ήταν ήδη πίσω από τον Ντόλμπεργκ και ο Σάκχοφ τρέχει να τον καλύψει, αλλά είναι πίσω του, δεν τον προλαβαίνει, οπότε έπρεπε να κλείσει το οπτικό πεδίο του Ντόλμπεργκ ο Τζαβέλας, αλλά αυτός προτίμησε να πάει προς την εστία χωρίς λόγο και αιτία, αφού δεν μαρκάρει κανένα σε αυτή την περίπτωση.