Mirko Savini

[Georgie-4-]

Αριστερος αμυντικος επαιζε και οχι αριστερο μπακ, οπως το εννοουμε εμεις.
Η Ναπολη επαιζε με τρεις αμυντικους, οπως και η Χιλη , που ο Κοντρερας ειναι δεξιος αμυντικος.

[cure]

Δυο παιχνίδια τον είχα δει, φουλ μπακ έπαιζε. Θα μου πεις μπορεί να έπαιζε ρόλο ο αντίπαλος και να έτυχε. ΟΚ, δεν γαμείς

[zagorakis]

«Åäþ êáé Ýíá ÷ñüíï üëï Ýöåõãá...»

Ï Ìßñêï Óáâßíé Ýäùóå ìåãÜëç óõíÝíôåõîç óôçí åöçìåñßäá «Goal», áíáöÝñèçêå óôç äéåôÞ ðáñïõóßá ôïõ óôïí ÐÁÏÊ, áëëÜ äåí Ýêñõøå êáé ôá ðáñÜðïíá ôïõ ãéá ôçí áíôéìåôþðéóç ðïõ åß÷å...

ÁíáëõôéêÜ ç óõíÝíôåõîç ôïõ Óáâßíé:

Ìßñêï, ôï ðåñáóìÝíï ÓÜââáôï âñÝèçêåò óôçí ðñïðüíçóç êáé ÷áéñÝôçóåò ôïõò óõìðáßêôåò óïõ. Ðþò Ýíéùóåò;
«Ðåñßåñãá. ÎÝñåéò, åßíáé äéáöïñåôéêü íá ãíùñßæåéò üôé èá öýãåéò êáé Üëëï íá îåêéíÜò ôç äéáäéêáóßá áðï÷þñçóçò. Ãíþñéæá üôé èá ãéíüôáí áõôü ìÝóá ó« áõôÝò ôéò ìÝñåò, áëëÜ áõôü äåí áëëÜæåé ôçí êáôÜóôáóç. Ìå ðïëëïýò áðü ôïõò óõìðáßêôåò ìïõ Þìáóôáí ìáæß êáé ôá äõï ÷ñüíéá. Åôóé åßíáé ôï ðïäüóöáéñï. Áí õðÜñ÷åé êÜôé ãéá ôï ïðïßï ÷áßñïìáé åßíáé üôé, üôáí ôïõò ÷áéñÝôçóá, ÷áéñÝôçóá ößëïõò. Áõôü åßíáé ðïõ ìåôñÜåé…»

Ìðïñåß íá ìçí ôï ãíùñßæåéò, áëëÜ ôá ôåëåõôáßá ÷ñüíéá Þôáí åëÜ÷éóôåò ïé öïñÝò ðïõ ç ÐÁÅ åîÝäùóå áíáêïßíùóç ãéá Ýíá «äéáæýãéï» ìå ðïäïóöáéñéóôÞ êáé ó» áõôü ôïí åõ÷áñéóôåß êáé ôïõ åý÷åôáé êáëÞ óôáäéïäñïìßá…
«Ôïõò åõ÷áñéóôþ ãé« áõôü. Ôéò ôåëåõôáßåò ìÝñåò Ýãéíáí êÜðïéåò óõæçôÞóåéò, óõìöùíÞóáìå ãéá ôï ðþò èá ëõèåß ôï óõìâüëáéï, äþóáìå ôá ÷Ýñéá êé üëá ôåëåßùóáí».

Ãéá íá óïõ ðù ôçí áëÞèåéá, åäþ êáé Ýíá ÷ñüíï õðÞñ÷å áõôÞ ç áßóèçóç üôé èá öýãåéò…
«Ôï îÝñù. Åäþ êáé Ýíá ÷ñüíï üëï Ýöåõãá…».

Óôï äéÜóôçìá ôçò ðñïåôïéìáóßáò åß÷åò ðåé üôé åßíáé äýóêïëï ãéá óÝíá íá åßóáé óôçí ïìÜäá êáé íá æåéò áõôÞí ôçí êáôÜóôáóç.
«Óïõ ôï åß÷á ðåé êáé ôüôå. Åóý ðþò èá áéóèáíüóïõí áí óôç äïõëåéÜ ðïõ åßóáé Üêïõãåò äåîéÜ êé áñéóôåñÜ «áõôüò èá öýãåé óå ëßãåò ìÝñåò» êáé áõôü íá óõìâáßíåé ãéá Ýíá ÷ñüíï… Óå êïõñÜæåé, óå öèåßñåé. Èåùñþ üôé áðü ôçí ðëåõñÜ ìïõ ëåéôïýñãçóá óùóôÜ. Ìå ðåßñáæå ç üëç êáôÜóôáóç, áëëÜ åßìáé åðáããåëìáôßáò êáé ðñïóðÜèçóá íá ìç ìå åðçñåÜæåé üóïí áöïñÜ ôç äïõëåéÜ ìïõ êáé ôçí ðáñïõóßá ìïõ ìÝóá óôçí ïìÜäá».

Ãéáôß äåí Ýãéíåò ðïôÝ âáóéêü óôÝëå÷ïò ôçò åíäåêÜäáò; Ôé Ýöôáéîå;
«Íïìßæåéò üôé äåí Ý÷ù êÜíåé ðïôÝ áõôüí ôïí åóùôåñéêü äéÜëïãï; ÐïëëÝò öïñÝò. Åßíáé áõôü ðïõ ðéóôåýù üôé èá ðñÝðåé íá åíï÷ëåß, íá ðñïâëçìáôßæåé ôïí êÜèå ðáßêôç ðïõ äåí åßíáé âáóéêüò. Åôóé Ýêñéíáí ïé ðñïðïíçôÝò, Ýôóé Ýêáíá. Áõôü ãéá ôï ïðïßï åßìáé óßãïõñïò åßíáé üôé åãþ áðü ôçí ðëåõñÜ ìïõ Ýêáíá ôï óùóôü êáé ðÜíù óôç äïõëåéÜ óôéò ðñïðïíÞóåéò, áëëÜ êáé óôá ðáé÷íßäéá óôá ïðïßá áãùíßóôçêá».

Ôé êñáôÜò áðü ôç äéåôßá óïõ óôïí ÐÁÏÊ;
«Ï êÜèå Üíèñùðïò üôáí ìðáßíåé ôÝëïò óå ìéá ðåñßïäï ôçò æùÞò ôïõ óõíÞèùò êñáôÜ ôá èåôéêÜ êáé áöÞíåé ðßóù ôïõ ôá áñíçôéêÜ. Ôá èåôéêÜ ôá èõìÜìáé üëá êáé ôá áñíçôéêÜ üìùò ôá êñáôÜù äéüôé êáé áðü áõôÜ ìáèáßíåéò ðñÜãìáôá. Åæçóá ùñáßåò óôéãìÝò, áëëÜ êáé äýóêïëåò óôéãìÝò. Ïôáí åßóáé ðáßêôçò ôïõ ÐÁÏÊ, åßóáé ìÝëïò ìéáò ìåãÜëçò ïéêïãÝíåéáò êáé ôï êáôáëáâáßíåéò êáèçìåñéíÜ. Êáôáëáâáßíåéò åýêïëá ôï ìÝãåèïò ôïõ óõëëüãïõ. ÅíôÜîåé, äåí Þôáí üëá ñüäéíá êáé êáëÜ, äéüôé áí Þôáí Ýôóé, ìðïñåß íá Þìïõí áêüìá åäþ».

Ìßñêï, èá Þèåëá Ýíá ó÷üëéï ãéá ôïõò ðñïðïíçôÝò ìå ôïõò ïðïßïõò óõíåñãÜóôçêåò. ÖåñíÜíôï ÓÜíôïò…
«Åßíáé Ýíáò ðñïðïíçôÞò ðïõ ìéëÜåé ëßãï, áëëÜ îÝñåé ðþò èá ðåñÜóåé ôç äéêÞ ôïõ öéëïóïößá óôïõò ðáßêôåò. Ôïí ðáñáäÝ÷ïìáé ôïí ÓÜíôïò. ÄÝèçêå ìå ôïí ÐÁÏÊ äéüôé ôï ðÜëåøå ðïëý ãéá íá öôÜóåé ç ïìÜäá óôá áðïôåëÝóìáôá ðïõ èÝëáìå üëïé. Áðáéôåß áðü ôïõò ðáßêôåò ôïõ íá Ý÷ïõí óôï ìõáëü ôïõò ôç íßêç. Ôßðïôå Üëëï. Íá ìç óõìâéâÜæïíôáé. Áõôü ôï ðÝñáóå óå üëïõò. Äåí åßíáé áðü åêåßíïõò ðïõ ìéëÜíå, ìéëÜíå, ìéëÜíå. Å÷åé ôï äéêü ôïõ ôñüðï êáé åßíáé áðïôåëåóìáôéêüò. Ìå âïÞèçóå äéüôé äåí ðñïóáñìüóôçêá ãñÞãïñá êáé óôï öéíÜëå ôçò óåæüí ðïõ Þôáí óôïí ÐÁÏÊ Ýðáéîá óôá ðëÝé ïö êáé öôÜóáìå óôá ðñïêñéìáôéêÜ ôïõ ÔóÜìðéïíò Ëéãê».

ÌåôÜ ôïí ÓÜíôïò Þñèå ï ÌðåñÝôá...
«Ôïí ÌÜñéï ÌðåñÝôá ôïí ãíþñéæá áðü ôçí Éôáëßá. Äåí åß÷áìå äïõëÝøåé ðïôÝ ìáæß. Äåí ìðïñþ íá ôïí êñßíù äéüôé Ýìåéíå ìüëéò ôñåéò åâäïìÜäåò».

Ç ÷ñïíéÜ áãùíéóôéêÜ îåêßíçóå ìå ôïí Ðáýëï ÄåñìéôæÜêç êáé ôåëåßùóå ìå ôïí ÌÜêç ×Üâï...
«Ìå ôïí ÄåñìéôæÜêç äåí îÝñù ôé Ýãéíå, áëëÜ äåí ìå õðïëüãéæå. ÌåôÜ åß÷á êáé Ýíáí ôñáõìáôéóìü ðïõ ìå Üöçóå ðßóù. Ï ÌÜêçò ×Üâïò äïýëåøå ðåñéóóüôåñï, áëëÜ êáé ðÜëé åß÷á ìéêñÞ óõììåôï÷Þ».

ÈÝëåéò íá ðåéò êÜôé ãéá ôïí ËÜóëï Ìðüëïíé;
«Ï÷é. Ôï ìüíï ðïõ Ý÷ù íá ðù åßíáé üôé äïõëåýåé óùóôÜ êáé åßíáé óùóôüò áðÝíáíôé óå üëïõò ôïõò ðáßêôåò».

Ìßñêï, ðïéá åßíáé ç ðñþôç ëÝîç ðïõ óïõ Ýñ÷åôáé óôï ìõáëü ãéá ôïõò öéëÜèëïõò ôïõ ÐÁÏÊ;
«ÔñÝëá. Ïðùò óïõ ôï ëÝù… ÔñÝëá. Äåí Ý÷ïõí áðëÜ áãÜðç ãéá ôçí ïìÜäá, ôç èåùñïýí êïììÜôé ôïõò…».

ÕðÜñ÷ïõí ÷áñáêôçñéóôéêÝò óôéãìÝò;
«Èá óïõ ðù ôá äõï ôåëåõôáßá ðáé÷íßäéá ìå ôïí Áñç óôçí Ôïýìðá. Óôï Ýíá êåñäßóáìå ìå 2-0 óôá ðëÝé ïö. ÃõÜëéæå ôï ìÜôé ôïõò. Óôï åðüìåíï ðáé÷íßäé ÷Üóáìå ìå 0-1. Ðñþôç öïñÜ ÷Üóáìå áðü ôïí Áñç óôçí Ôïýìðá ìåôÜ áðü ðïëëÜ ÷ñüíéá. Ôçí åðüìåíç ìÝñá Þñèáí óôçí ðñïðüíçóç. Êáé ôïõò Ýâëåðåò üôé Þôáí ðéêñáìÝíïé, äåí ìðïñïýóáí íá ôï áíå÷èïýí. Çèåëáí ìéá åîÞãçóç, êÜôé íá ôïõò ðïýìå. Åêåßíåò ôéò óôéãìÝò ôï ìüíï ðïõ Ý÷åéò íá êÜíåéò åßíáé íá ôïõò äåßîåéò üôé ôïõò êáôáíïåßò êáé ìÝóá óôï ãÞðåäï ìå íßêåò íá æçôÞóåéò óõããíþìç. Äåí èá îå÷Üóù óå Ýíá âßíôåï ðïõ Ý÷ù äåé áðü ôçí Êùíóôáíôéíïýðïëç, óôï ãêïë ôïõ «Ìïýóëé» ðïõ áêïýãïíôáé ìüíï åêåßíïé...».

Îåöåýãïõí üìùò ìåñéêÝò öïñÝò…
«Íáé, êé áõôü åßíáé Ýíá ðñüâëçìá. ÐÜíù óôç óôéãìÞ üìùò, áðü ôçí ôñÝëá ôïõò, êÜíïõí êáé ëÜèç. Ôï «êáëü» åßíáé ðùò ìüíï ìéá ìåéïøçößá îåöåýãåé êáé ìáêÜñé íá åêëåßøïõí êé åêåßíïé».

ÁíáöÝñèçêåò óôïõò óõìðáßêôåò óïõ êáé óôïí êüóìï. ÈÝëù íá ðÜìå óôï êïììÜôé ôçò äéïßêçóçò. Å÷åéò ìéëÞóåé ðïëëÝò öïñÝò ãéá ôï «öåýãåéò - ìÝíåéò», áí ìðïñþ íá ôï ðåñéãñÜøù óùóôÜ...
«Íáé…Êáé óôï åßðá üôé áõôü Þôáí ôï ðéï äýóêïëï êïììÜôé. ÌÜèáéíá üôé ïé åöçìåñßäåò Ýãñáöáí, êáé ðñïöáíþò íá Ýãñáöåò êé åóý êáé óïõ ôï ëÝù ìå ðáñÜðïíï, üôé ï Óáâßíé èá öýãåé, üôé äåí õðïëïãßæåôáé, üôé äåí åßíáé êáëüò, üôé ôï Ýíá, üôé ôï Üëëï. Åãþ äåí åß÷á ôßðïôå Üëëï íá êÜíù áðü ôï íá ñùôÞóù ôïõò áíèñþðïõò ôçò ïìÜäáò ôé ãßíåôáé ìå ôçí ðåñßðôùóÞ ìïõ. ÅìÝíá äåí ìïõ Ýëåãáí ôßðïôá ôÝôïéï, ìïõ Ýëåãáí üôé ìÝíù. Ïìùò ëßãåò ìÝñåò ìåôÜ ðÜëé Ýâëåðá ôá ßäéá äçìïóéåýìáôá. Êáíåßò üìùò áðü ôçí ïìÜäá äåí âãÞêå íá ìå ðñïóôáôåýóåé. Êáé äåí ôï ëÝù áðü ôçí Üðïøç íá ðñïóôáôåýóåé ôïí Óáâßíé, áëëÜ íá ðñïóôáôåýóåé ôïí ðáßêôç ôïõ ÐÁÏÊ. Íá âÜëåé Ýíá ôÝëïò ó» áõôÜ ôá äçìïóéåýìáôá. Åíéùèá üôé äåí ìå ðñïóôáôåýïõí, üôé äåí ðñïóôáôåýïõí Ýíáí äéêü ôïõò ðáßêôç. Áõôü äåß÷íåé üôé äåí óÝâåóáé ôïí ðáßêôç. Ï÷é ôïí Üíèñùðï, óïõ ôï åðáíáëáìâÜíù, äåí ôï ðÞñá ðñïóùðéêÜ ùò Óáâßíé, áëëÜ ùò ðáßêôçò ôïõ ÐÁÏÊ».

Å÷åéò êÜðïéï ðáñÜðïíï óõãêåêñéìÝíá áðü ôïí ÆáãïñÜêç, ôïí Âñýæá Þ ôïí Êùíóôáíôéíßäç;
«Ï÷é, ðñïóùðéêÜ êáíÝíá ðáñÜðïíï. Äåí åßíáé èÝìá ðñïóþðùí. Äåí èÝëù íá åðåêôáèþ ðåñéóóüôåñï».

ÔåëéêÜ ðþò öôÜóáôå óôç ëýóç;
«Ôï óõæçôÞóáìå êáé åðéôÝëïõò ãéá ðñþôç öïñÜ ìïõ ìßëçóáí óùóôÜ. Ìïõ åßðáí «îÝñåéò, Ìßñêï, èÝëïõìå íá ãßíåé Þ áõôü Þ åêåßíï». Ôá âÜëáìå êÜôù, áíôáëëÜîáìå áðüøåéò êáé ôåëéêÜ ëýèçêå ôï óõìâüëáéü ìïõ».

Ìáò åß÷å äïèåß ç áßóèçóç üôé ï ÐÁÏÊ Þôáí Ýôïéìïò íá óïõ æçôÞóåé ìåßùóç áðïäï÷þí ãéá íá ðáñáìåßíåéò. ÓõíÝâç êÜôé ôÝôïéï;
«Ï÷é, êáé íïìßæù üôé äåí ôï Þèåëå êáìßá áðü ôéò äõï ìåñéÝò. Äåí îÝñù áí êÜðïéá óôéãìÞ ôï óêÝöôçêáí, áëëÜ ðÜíôùò äåí Ýãéíå ôÝôïéá óõæÞôçóç».

Áò õðïèÝóïõìå üôé åßìáé Ýíáò Éôáëüò ðïäïóöáéñéóôÞò. Å÷ù ðñüôáóç áðü ôïí ÐÁÏÊ. Óïõ ôçëåöùíþ êáé óå ñùôþ «Ìßñêï, íá ðÜù;» Ôé èá ìïõ Ýëåãåò;
«Ôçí áëÞèåéá. Íïìßæù ôï ðçãáßíåéò ôï èÝìá óôá ïéêïíïìéêÜ ðñïâëÞìáôá êáé óå áõôÜ ðïõ óïõ åßðá… Óå êáìßá ðåñßðôùóç äåí èá ôïõ Ýëåãá ìçí ðáò. Èá ôïõ ìéëïýóá ãéá ôá ïéêïíïìéêÜ ðñïâëÞìáôá, ôá ïðïßá íïìßæù õðÜñ÷ïõí óå üëç ôçí Åõñþðç, ü÷é ìüíï óôïí ÐÁÏÊ. Èá ôïõ Ýëåãá âÝâáéá êáé ãéá ôïí êüóìï êáé ôçí üëç áôìüóöáéñá óôçí ïìÜäá».

Êáé óôá äõï ÷ñüíéá ðïõ Þóïõí óôïí ÐÁÏÊ êÜíáôå áðåñãßá. Èåò íá áíáöåñèåßò ó« áõôÜ ôá äõï ðåñéóôáôéêÜ;
«Ôá ðñïâëÞìáôá ôá ïéêïíïìéêÜ õðÞñ÷áí êáé õðÜñ÷ïõí. Êáé êáôáíüçóç áðü ôçí ðëåõñÜ ìáò õðÞñ÷å êáé ôï äåßîáìå áõôü. Ôï ìüíï ðïõ èÝëáìå Þôáí íá ìðïñÝóïõìå íá Ý÷ïõìå ìéá åíçìÝñùóç ãéá ôï ôé óõìâáßíåé. Íá áêïýóïõìå áðü êÜðïéïí üôé èá ãßíåé áõôü êé áõôü. Äéüôé ç áâåâáéüôçôá Þôáí ôï ìåãáëýôåñï ðñüâëçìá».

Ìßñêï, õðÜñ÷åé êáëýôåñç óôéãìÞ áðü ôï ãêïë ðïõ ðÝôõ÷åò ìå ôïí Áñç;
«Óáí ôþñá ôï èõìÜìáé. ÈõìÜìáé üëï ôï ðáé÷íßäé äéüôé Þôáí ìåãÜëçò óçìáóßáò áðü êÜèå Üðïøç. Èåùñþ üôé óôá ðëÝé ïö ôïõ 2010 öôÜóáìå óôï ôïð åðßðåäï êáé äåí Þôáí êáèüëïõ åýêïëï íá ôï êÜíïõìå áõôü…».

ÐÜíôùò, ï ðáíçãõñéóìüò óïõ Ý÷åé ìåßíåé. Ïëïé ðåñßìåíáí üôé èá ðáò óôçí êåñêßäá êáé ôåëéêÜ áíÝâçêåò óôç äéáöçìéóôéêÞ ðéíáêßäá…
«Íáé, êáé öïâÞèçêá íá óïõ ðù ôçí áëÞèåéá ìçí Ýñèåé êáíÝíáò ïðáäüò êáé ìå ðéÜóåé áðü ôá ðüäéá êáé ðÝóù… Äåí õðÜñ÷åé êáëýôåñï óõíáßóèçìá óôï ðïäüóöáéñï áðü ôï íá âëÝðåéò ôïõò ïðáäïýò íá ðáíçãõñßæïõí, åéäéêÜ üôáí ôï ãêïë ôï Ý÷åéò âÜëåé åóý…».

Ðïëëïß ìéëïýí ãéá ôï ðáé÷íßäé ìå ôïí Áñç åêåßíç ôç ÷ñïíéÜ…
«Ôé èåò íá ðù ãé» áõôü; Å÷åé íüçìá íá ìéëÜìå ãé áõôü; ÌáêÜñé íá âñåé ôï äñüìï ôïõ ôï åëëçíéêü ðïäüóöáéñï».

Ôé Ýãéíå óôá ðëÝé ïö ôïõ 2010 êáé ï ÐÁÏÊ ðÞñå ôçí ðñùôéÜ áðü ôçí ôÝôáñôç áãùíéóôéêÞ;
«Ðñïåñ÷üìáóôáí áðü ìéá ãåìÜôç êáé äýóêïëç ÷ñïíéÜ. Åß÷áìå ÷Üóåé ôï äñüìï ìáò óôï Êýðåëëï êáé óôï ðñùôÜèëçìá ðáëÝøáìå üóï ìðïñïýóáìå êáé ôåëéêÜ Ýãéíå ü,ôé Ýãéíå. Ðïëëïß ðßóôåõáí üôé èá åßìáóôå «óêïôùìÝíïé». Êáé åêåß âãÜëáìå üëï ìáò ôïí åãùéóìü. Ðáßîáìå ìå êáñäéÜ, ìõáëü êáé… êáñýäéá, ðïõ ëÝåé êé ï Ãêáñóßá».


http://www2.paok24.com/newsitem.asp?s=12&id=11402

[CLUB LARISA]

«Εδώ και ένα χρόνο όλο έφευγα...»

Αναφέρθηκες στους συμπαίκτες σου και στον κόσμο. Θέλω να πάμε στο κομμάτι της διοίκησης. Εχεις μιλήσει πολλές φορές για το «φεύγεις - μένεις», αν μπορώ να το περιγράψω σωστά...

 Εγώ δεν είχα τίποτε άλλο να κάνω από το να ρωτήσω τους ανθρώπους της ομάδας τι γίνεται με την περίπτωσή μου. Εμένα δεν μου έλεγαν τίποτα τέτοιο, μου έλεγαν ότι μένω. Ομως λίγες μέρες μετά πάλι έβλεπα τα ίδια δημοσιεύματα. Κανείς όμως από την ομάδα δεν βγήκε να με προστατεύσει. Και δεν το λέω από την άποψη να προστατεύσει τον Σαβίνι, αλλά να προστατεύσει τον παίκτη του ΠΑΟΚ. Να βάλει ένα τέλος σ» αυτά τα δημοσιεύματα. Ενιωθα ότι δεν με προστατεύουν, ότι δεν προστατεύουν έναν δικό τους παίκτη. Αυτό δείχνει ότι δεν σέβεσαι τον παίκτη. Οχι τον άνθρωπο, σου το επαναλαμβάνω, δεν το πήρα προσωπικά ως Σαβίνι, αλλά ως παίκτης του ΠΑΟΚ».




Και στα δυο χρόνια που ήσουν στον ΠΑΟΚ κάνατε απεργία. Θες να αναφερθείς σ« αυτά τα δυο περιστατικά;

«Τα προβλήματα τα οικονομικά υπήρχαν και υπάρχουν. Και κατανόηση από την πλευρά μας υπήρχε και το δείξαμε αυτό. Το μόνο που θέλαμε ήταν να μπορέσουμε να έχουμε μια ενημέρωση για το τι συμβαίνει. Να ακούσουμε από κάποιον ότι θα γίνει αυτό κι αυτό. Διότι η αβεβαιότητα ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα».
[/u]


http://www2.paok24.com/newsitem.asp?s=12&id=11402

Πανυγηρική επιβεβαίωση του πόσο ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΤΑ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ 2ο ΧΡΟΝΟ. Και δεν είναι μόνο ο Σαβίνι, υποννοήθηκε απο πολλούς ποδοσφαιριστές.

O πρωταθλητής ευρώπης με τα χρώματα του πιλάβιου, του μπατσόκ, της ανέχειας, και της λοβιτούρας και οι συνεργάτες του, ούτε για το αγωνιστικό τμήμα "δεν είχαν χρόνο". Στα αρχίδια μας και οι αιμοδότες οπαδοί μας, στ αρχίδια μας και οι ποδοσφαιριστές μας. Όλα automatic ο σχεδιασμός κ η χρονιά που βγήκε, κ πάλι καλά που βγήκε κ έτσι που βγήκε.  

[t.b]

Îåöåýãïõí üìùò ìåñéêÝò öïñÝò…

To ìïõíß ôçò ìÜíáò óïõ ðùò ìáò îÝöõãå áõëïêüëáêá..

[zagorakis]

"Ο Βιεϊρίνια μπορεί καριέρα στην Ιταλία"

Προξενιό σε ομάδες της πατρίδας του κάνει για τον Πορτογάλο μεσοεπιθετικό ο Μίρκο Σαβίνι. Τι λέει ακόμη σε συνέντευξή του για τον Ζήση Βρύζα, την ζωή του στην Ελλάδα και την θητεία του στον ΠΑΟΚ

Τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Αντρέ Βιεϊρίνια αναλύει σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα "calciomercato.com" ο Μίρκο Σαβίνι. Ο Ιταλός αμυντικός τονίζει ότι ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός είναι πλήρης παίκτης, θυμάται την ζωή του στην Θεσσαλονίκη, μιλάει για τα προβλήματα με την γλώσσα που αντιμετώπισε τις πρώτες του ημέρες στον ΠΑΟΚ, τις προσδοκίες που του δημιουργήθηκαν με προπονητή τον Μπερέτα και την φιλία του με τον Ζήση Βρύζα.

Αναλυτικά η συνέντευξη:



- Πώς προέκυψε η ιδέα να μεταγραφείς στον ΠΑΟΚ;

- Ηταν μια ιδέα που γεννήθηκε το 2009, προερχόμουν μετά από μια δύσκολη χρονιά σε Νάπολι και Παλέρμο. Ο Ζήσης Βρύζας (πρώην παίκτης της Περούτζια και της Φιορεντίνα), αθλητικός διευθυντής του ΠΑΟΚ, μου πρότεινε τριετές συμβόλαιο και εγώ δέχτηκα.



- Πώς ήταν η πρώτη σας εντύπωση;

- Το ξεκίνημα ήταν πολύ δύσκολο. Υπήρχαν παίκτες που μιλούσαν ιταλικά, όπως οι Κονσεϊσάο, Μουσλίμοβιτς και Τσιρίλο αλλά η ομάδα είχε τόσους πολλούς ξένους και ο προπονητής ήταν Πορτογάλος, με Ελληνα μεταφραστή. Τον πρώτο μήνα είχα προβλήματα με τη γλώσσα, εν μέρει επειδή δεν μιλούν αγγλικά, αλλά με το πέρασμα των εβδομάδων η κατάσταση βελτιώθηκε.



- Παρατηρήσατε διαφορές με το ιταλικό ποδόσφαιρο;

- Είναι διαφορετική η προπόνηση. Υπάρχει μια ανά ημέρα, το πρωί, από τις 10 και μετά. Δεν υπάρχουν συχνά διπλές προπονήσεις και δεν εργάζονται με προγραμματισμό όπως συμβαίνει στην Ιταλία. Οι μέθοδοι είναι διαφορετικές.



- Η υπόλοιπη παρουσία σας στον ΠΑΟΚ;

- Η πρώτη σεζόν ήταν λίγο τραυματική. Επαιζα κεντρικός αμυντικός, αγωνίστηκα στο φινάλε της σεζόν, στα πλέι-οφ, σκοράροντας ένα γκολ. Την δεύτερη χρονιά είχα πολλές προσδοκίες, εξαιτίας της πρόσληψης ως προπονητή του Μάριο Μπερέτα. Αλλά η ομάδα διέκοψε την συνεργασία μαζί του, χωρίς βάσιμους λόγους, μετά από δύο εβδομάδες. Ο Παύλος Δερμιτζάκης και ο Μάκης Χάβος δεν πίστευαν σε μένα. Ηταν δύσκολη χρονιά, εν μέρει λόγω των τραυματισμών. Αυτό το καλοκαίρι συνειδητοποίησα ότι η ομάδα δεν με υπολόγιζε. Μίλησα με τον Βρύζα και αποφασίσαμε να καταγγείλουμε τη σύμβαση.



- Ποια ήταν η σχέση σου με την ομάδα;

- Σε αντίθεση με ό, τι συμβαίνει στην Ιταλία, το περιβάλλον είναι πιο κρύο. Υπήρχαν τόσοι πολλοί ξένοι στην ομάδα, και σχηματίζονταν μικρές ομάδες, δεν υπήρχε μεγάλη ενότητα. Η ομάδα δεν είχε μεγάλη οργάνωση. Δεν ήταν πάντοτε δίκαιη μαζί μου. Είχα σχέσεις μόνο με τον Βρύζα. Όσο για τους φίλους της ομάδας; Είναι πολυάριθμοι και φανταστικοί.



- Πως είναι η ζωή στη Θεσσαλονίκη;

- Είναι ευχάριστη. Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη με θάλασσα, όπως η Νάπολη. Οι άνθρωποι είναι φιλόξενοι, η θάλασσα είναι όμορφη, γεμάτη από μέρη για να πιεις καφέ. Στην Ελλάδα υπάρχει μεσημεριανό γεύμα και δείπνο, από το ένα στο άλλο μπορείς να φας όλες τις ώρες. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει το πρώτο ή το δεύτερο πιάτο, υπάρχει ενιαία ροή. Μπορείς να τρώς τα πάντα, ψάρια, ελληνική σαλάτα, τυρί φέτα. Από γαστρονομικής άποψης δεν είναι άσχημα.



- Έχετε παίξει με τον Βιεϊρίνια, για τον οποίο το περασμένο καλοκαίρι ενδιαφέρθηκαν οι Ουντινέζε, Παλέρμο και Φιορεντίνα...

- Είναι εξαιρετικός παίκτης, που μπορεί να κάνει καριέρα στην Ιταλία. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που μπαίνει κατά μέτωπο και έχει καλό τόσο το δεξιό όσο και το αριστερό του πόδι. Φυσικά έχει δυνατότητες και με το κεφάλι. Είναι πλήρης παίκτης. Ο ΠΑΟΚ τον κοστολογεί πολύ ψηλά, για αυτό δεν έχει αποχωρήσει ακόμη.



- Ποιο είναι το μέλλον του Σαβίνι;

- Επέστρεψα στη Ρώμη πρόσφατα, μόλις τελείωσα με τον ΠΑΟΚ. Θα πρέπει να περιμένω τον Ιανουάριο για να κλείσω σε νέα ομάδα. Προς το παρόν προπονούμαι μόνος και τις επόμενες εβδομάδες θα προσπαθήσω να δουλέψω μαζί με κάποια ομάδα. Έχω ακόμη πολλά να δώσω, θέλω να παίξω για άλλα 2-3 χρόνια, ακόμα και στη Serie B. Περιμένω την κατάλληλη προσφορά.

Δείτε την συνέντευξη πατώντας εδώ. http://www.calciomercato.com/prima-pagina/little-italy-savini-a-cm-546869


http://olapaok.gr/podosfairo/Synentefxseis/o_vieirinia_mporei_kariera_sthn_italia.1377312.html

[Matador]

Ενταξει, αν κανουν μια προπονηση την ημερα καταλαβαινω γιατι η φυσικη κατασταση της ομαδας και γενικα ολης της λιγκας ειναι κυριολεκτικα ΓΤΠ. Τα ιδια ειπε και ο Σορλεν οτι δλδ "οι προπονησεις εδω δεν εχουν καμια σχεση με αυτες που εκανα στην Γαλλια".

[savage republic]

+ oo