Θα μιλήσω ποδοσφαιρικά για το παιχνίδι και θα πω ότι από ότι φάνηκε στο ά ημίχρονο ευκαιρία δεν έγινε καμία (ουσιαστική) παρά μόνο του Ρουκάβινα από τραγικό λάθος της ομάδας μας και όχι από καμιά αμάν αμάν ενέργεια των βάζελων. Στο δεύτερο ημίχρονο παρόλο που η κατοχή αντιστράφηκε η μεγαλύτερη ευκαιρία ήταν δική μας, καθώς τα δύο σουτ του Μάντζιου στην κλειστή γωνία του Χαλκιά ή κάποιο μακρινό σουτ μόνο τυχαία μπορούσαν να καταλήξουν γκολ. Αντίθετα η κεφαλιά του Ιβιτς μπορούσε (και έπρεπε) να μπει. Δυστυχώς ο Μούσλι ΔΕΝ είναι αυτός που ξεκίνησε το πρωτάθλημα. Το γκολ το βλέπει με το κυάλι, δεν κάνει σουτ, δεν κάνει ευκαιρία, αν και είναι μέσα στις φάσεις, αν και τρέχει, αγωνίζεται, προσπαθεί. Η αποβολή δεν μ'ενδιαφέρει ποδοσφαιρικά, ΠΑΟΚ είσαι και παίζεις μεσα στην Τούμπα, όσοι κι αν αγωνίζονται πρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατό. Στο γκολ του Καραγκούνη έγινε και πάλι τραγική εκτίμηση από τα χαφ με αποτέλεσμα ο κλαψιάρης, βουτηχτής και εκνευριστικός κοντοπούτανος να μας βάλει ένα ίδιο γκολ με αυτό του Κονσεισάο στο Νικοπολίδη στο κύπελλο. Κρίμα γιατί η προσπάθεια υπήρξε αλλά όχι και το αποτέλεσμα. Πιο δίκαιο θα ήταν το 0-0. Οσον αφορά το μέλλον πρέπει να κυνηγήσουμε ότι καλύτερο μπορούμε και να μην ξεχνάμε ότι η 3η θέση (2ος στα playoff) είναι πάρα, μα πάρα πολύ σημαντική. Αποφεύγουμε τα προκριματικά και παίζουμε κατευθείαν τέλη Αυγούστου για τους ομίλους του Europa Cup ή όπως το λένε. Είναι πολύ σημαντικό να μπορέσουμε να βγούμε αν όχι δεύτεροι τουλάχιστον 3οι. Αρχή από τη Λάρισα για μια μεγάλη αντεπίθεση.
