Ο γαύρος κατάλαβε ότι αλλάξανε τα κόζια και πήγε να προτείνει μία μέση λύση, έναν κοινά αποδεκτό για αρχιδιαιτητή. Ίσως και λόγω κουμπαριάς του με τον Θεοδωρίδη (όχι του γαύρου, αλλά εκείνον της ΟΥΕΦΑ, που επίσης έχει καλές σχέσεις με τον γκέυ), να πίστευε ή να είχε εξασφαλίσει την προνομιακή του μεταχείρηση. Η στάση του βάζελου στα τηλεοπτικά, δείχνει και το σχέδιο που έχει. Λέει, ας χάσω 3 εκ. από τα τηλεοπτικά, αλλά αυτά θα τα κερδίσω με την απευθείας πρόκρισή μου στους ομίλους του Τσ. Λιγκ. και με τη νέα θέση που θα έχω στην συνείδηση των οπαδών και στην αγορά (νέοι οπαδοί, περισσότερα έσοδα από τα τηλεοπτικά, από την μπουτίκ, από το προϊόν της ΠΑΕ εν γένει). Για να διασφαλίσουν τη θέση τους, φροντίζουν να πάρουν με το μέρος τους την κλίκα Γκαγκάτση (ΠΑΟΚ, Εργοτέλης, Λεβαδειακός, Πανθρακικός). Ενδιαφέρον θα έχει να δούμε την εξέλιξη αυτής της κλίκας, ακόμα και αναφορκά με τις μεταγραφές (Κουτσιανικούλης, Λεονάρντο, Ριέρα). Τα συμφέροντα δημιουργούν αντίπαλα στρατόπεδα. Ο θείος το έπιασε αυτό και βάζει πάλι το χέρι στην τσέπη, για να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει μετά από πολλά χρόνια πάλι φέτος εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων. Εξ ου και οι μεταγραφές τύπου Μπόμπο, Τοτού και πάει λέγοντας. Είναι πολλά τα λεφτά άρη... Εμείς, παρά τον Γκαγκάτση και την κλίκα του, παραμένουμε αουτσάιντερ στο όλο σύστημα της παράγκας, λόγω έλλειψης χρημάτων. Γιατί στην τελική, όπως λένε και οι αγγλοσάξονες: Money rules the world...
