| 2 χρόνια ...... άνοιξης |
 |
 |
 |
 Ήταν καλοκαίρι του 2007 , όταν ο Θοδωρής Ζαγοράκης ανέλαβε μαζί με μία ομάδα ανθρώπων τον ΠΑΟΚ , που μέχρι εκείνη τη στιγμή ακόμη και ο πιο αισιόδοξος οπαδός του δεν μπορούσε να σκεφτεί το μέλλον αυτού του συλλόγου.Οι περιπτώσεις και τα διλήμματα ήταν πολλά , η αβεβαιότητα για το αύριο του μεγάλου ΠΑΟΚ ήταν διάχυτη, η συνέχεια της ιστορίας των προγόνων μας ήταν ένα τεντωμένο σκοινί, που λίγο ήθελε για να σπάσει. Ο μεγάλος ΠΑΟΚ της προσφυγιάς και των λαϊκών στρωμάτων , ο μεγάλος ΠΑΟΚ των προγόνων μας , ο μεγάλος ΠΑΟΚ της Ευρώπης , ήταν ένα βήμα πριν την καταστροφή. Μια καταστροφή που είχε όνομα και ταυτότητα , ένας θάνατος που ερχόταν όπως έλεγε και ο Άγγελος Αναστασιάδης , ο θάνατος από μέσα , ο θάνατος από τις διοικήσεις πρωτοδικείου και των σταλμένων επιχειρηματιών της κακιάς ώρας από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Ο ελεγχόμενος και αλυσοδεμένος ΠΑΟΚ , βασανισμένος όσο ποτέ άλλοτε είχε δύο επιλογές . Ή να παραδοθεί σε όλους αυτούς που τον ξεσκίζανε τόσα χρόνια ή να σηκώσει το κεφάλι του και να προσπαθήσει να πετάξει και πάλι ψηλά. «Επιτρέπεται να πέσεις , επιβάλλεται να σηκωθείς». Μια ομάδα οπαδών από τις «Δυτικές Συνοικίες» μπαίνει μπροστά , για έναν αγώνα δύσκολο με πολλά εμπόδια και αρκετές μάχες. Βλέπουν μπροστά τους , αυτό που δεν μπορούσε να δει ως δια μαγείας κανείς στα τόσα χρόνια ιστορίας αυτού του συλλόγου . Καταλαβαίνουν ότι αυτό το άρμα μάχης που λέγεται ΠΑΟΚ πρέπει να έχει τον κατάλληλο οδηγό στο τιμόνι του , ένα άρμα μάχης απόλυτα καταστροφικό με τεράστια δυναμική , που τόσα χρόνια σώπαινε. Συλλαλητήρια , αγώνες , καταλήψεις , μερόνυχτα στους δρόμους για να μπορέσει ο ΠΑΟΚ να απαγκιστρωθεί από τους δυνάστες του . Ένας λαός μπροστάρης και ασπίδα προστασίας , ένας λαός αγωνιστής για τα 4 ιερά γράμματα , για το μέλλον του δικού μας ΠΑΟΚ και του ΠΑΟΚ των παιδιών μας. Αγώνες , αγώνες , αγώνες , μία λέξη που ο λαός του ΠΑΟΚ την γνωρίζει καλά, όμως στο τέλος βγήκαμε νικητές γιατί είχαμε κοινό στόχο και σκοπό , ήμασταν ένα , ήμασταν μία γροθιά . Οι καταιγίδες δείχνουν πως σώπασαν και ήρθε η άνοιξη. Ο Θοδωρής Ζαγοράκης αναλαμβάνει την διοίκηση της ομάδας μαζί με ανθρώπους άξιους εμπιστοσύνης και σεβασμού από τον λαό του ΠΑΟΚ. Η αντίστροφή μέτρηση της ανάστασης του ΠΑΟΚ είχε ξεκινήσει. Μεθοδικότητα , δουλειά , προγραμματισμός και διαφάνεια , συσπείρωση του κόσμου σε όλα τα επίπεδα και το άρμα μάχης έχει αρχίσει ήδη να παίρνει μπρος. Δύο χρόνια μετά , όλα είναι διαφορετικά , όλα έχουν αλλάξει , μια άνοιξη διετίας , έφερε και πάλι πίσω τα χαμόγελα στα πρόσωπα των οπαδών του ΠΑΟΚ. Ο ΠΑΟΚ που πέρασε από το ναδίρ του , τώρα φλερτάρει με το ζενίθ του. Ο ΠΑΟΚ της μιζέριας και της μικρότητας που κάποιοι τον έστειλαν εκεί , έγινε ο ΠΑΟΚ των διαρκείας , των μετοχών , της μονίμως γεμάτης Τούμπας ,των εσόδων, των στόχων , του οράματος. Δύο χρόνια μετά έχουν μπει καλά οι βάσεις για τον «ΠΑΟΚ πρωταγωνιστή» , έτσι όπως τον μάθαμε και τον ονειρευόμαστε όλοι , έτσι όπως τον θέλουμε όλοι. Σωστή διαχείριση των εσόδων της ομάδας , άψογος προγραμματισμός σε όλα τα επίπεδα , προπονητικό κέντρο , μεταγραφές ουσίας και όχι μίζας και όλα δουλεύουν σαν Ελβετικό ρολόι. Ο ΠΑΟΚ πλέον μπορεί να δείχνει και πάλι προς τα έξω την δύναμη του , μπορεί και πάλι να επιδεικνύει ότι είναι μεγάλος και επικίνδυνος , ο ΠΑΟΚ που έμπαινε πάντα στο μάτι του ΠΟΚ , τώρα πλέον μπορεί να του το βγάλει. Bizim ΠΑΟΚ , ναι , ο ΠΑΟΚ ξανα έγινε δικός μας. Τώρα πλέον το «ΠΑΟΚ η δύναμη σου είμαστε εμείς οι χιλιάδες οπαδοί σου» , έχει πάρει σάρκα και οστά. Sold out σε εισιτήρια διαρκείας , χιλιάδες μέτοχοι , χιλιάδες στρατός. Είμαστε πλέον ο μεγαλύτερος επενδυτής αυτής της ομάδας , ο ΠΑΟΚ ανήκει στα λαϊκά στρωματά του .Εμείς ποτέ δεν είχαμε μαζί μας , κράτος , παρακράτος , κρατικές χορηγίες , μεγιστάνες , πράκτορες της Στάζι . ΠΑΟΚ και βρωμιά δεν πάνε μαζί. Ο ΠΑΟΚ ανήκει στον λαό του και αυτό είναι μεγάλη περηφάνια. Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν , έχουμε ανάγκη να συνεχίσουμε να είμαστε συσπειρωμένοι. Η ισχύς εν τη ενώσει ! Ίσως για όλους τους άλλους ο εφιάλτης να επέστρεψε , για όλους εμάς το όνειρο ξεκίνησε και δεν κάνει βήματα πίσω. Δεν θα αφήσουμε κανέναν «καλοθελητή» να πάει το όνειρο πίσω. Εκεί ψηλά στον ουρανό , υπάρχει ακόμη το ουράνιο τόξο , για να μας θυμίζει πάντα ότι πίσω στον χρόνο προηγήθηκε μία καταιγίδα , από την οποία βγήκαμε νικητές και αντιστρέψαμε τις καταστάσεις με εκπληκτική ταχύτητα. Καλό είναι να κοιτάμε τον ουρανό , να βλέπουμε αυτό το ουράνιο τόξο για να μην ξεχάσουμε ποτέ από πού ξεκινήσαμε και που φτάσαμε. Εύχομαι αυτή η άνοιξη να κρατήσει παντοτινά , εύχομαι αυτή η άνοιξη να δώσει επιτέλους χαρά στον μεγαλύτερο και πιο αγωνιστικό λαό αυτού του κόσμου . Και να είστε όλοι σίγουροι ότι ο ΚΑΙΡΟC ΓΑΡ ΕΓΓΥC…. Diego-4 28/07/2009 |