Ο Ερμής λοιπόν βρισκόταν έστω και με αγκαθάκια στην αφετηρία μίας χρονιάς που είχε όλες τις προδιαγραφές να εξελιχτεί σε ορόσημο. Είχε καθολικής αποδοχής ηγέτη, πρωτοφανή συσπείρωση γύρω του, τεχνικό διευθυντή που έβγαζε λαγούς από το καπέλο του συνεχώς, προπονητή σοβαρό και παίχτες πραγματικά αξίας και πολλά πολλά έσοδα που συνεχώς αυξάνονταν.

Αντί να αξιοποιήσει όλα αυτά ξεκίνησε τη σεζόν με δύο απίστευτα τρυπήματα (έλευση Κουμπάρου και εκλογές ΑΣ) διοικητικά και μία τεράστια χαμένη ευκαιρία αγωνιστικά, καταλήγοντας σε μία αβέβαιη κατάσταση και σε όλο αυξανόμενη γκρίνια. Η στήριξη όμως έμενε, απλά γινόταν με καχυποψία πλέον. Η ιστορία θα δείξει αργότερα ότι εκείνη ακριβώς η εποχή ήταν και η τελευταία φορά που υπήρξε θετικός ισολογισμός. Ξεγύμνωμα ανικανότητας ή απλά η αρχή της εφαρμογής του πλέον ύπουλου σχεδίου; Διαλέγετε και παίρνετε.

Το αποκορύφωμα της τρέλας της 3ης σεζόν ήταν η ξαφνική και χωρίς εξηγήσεις αποχώρηση του Εκλεκτού. Πάνω στην τεράστια αναμπουμπούλα που προκάλεσε αυτή η προδοσία των ονείρων του λαού, με πρόσχημα κάποια συνηθισμένα σούτια και την προαναφερόμενη γκρίνια (πω πω τι αχάριστοι οπαδοί-λες και δεν είχαν λόγους και όχι λόγο) πήρε τη προεδρία ο φίλος του ο Ιταλός και σιγά σιγά η ομάδα ξεπέρασε τα προβλήματα, ανακάμπτοντας και στο αγωνιστικό. Τότε όμως ήταν που για πρώτη φορά άρχισαν να ακούγονται φωνές για οικονομικά ανοίγματα και να ακούγεται παράλληλα και η αστεία δικαιολόγηση αυτών από τους υπευθύνους.

Οι υποψίες μεγάλωναν, όπως και τα αληθινά προβλήματα δυστυχώς. Τα λογιστικά έσκαγαν μύτη από τη μια γωνία και από την άλλη αχνοφαίνονταν το αιώνιο σκύψιμο στις επιταγές του συστήματος. Οι εκδρομικοί οπαδοί του Ερμή νευρίαζαν και για το γιες μεν στο κόψιμο των εκδρομών τους χωρίς ουσιαστική αντίδραση.

Η συνέχεια της 3ης σεζόν του Εκλεκτού ήταν γεμάτη ανατροπές. Καταρχήν η ομάδα έκανε την υπέρβαση και κατέληξε πραγματικά 2η και όχι όπως ήθελαν να παρουσιάζουν τη προηγούμενη σεζόν οι λαοπλάνοι. Το έκανε μάλιστα διώχνοντας από τον Κοκκινοτρύπη τον μεγαλομέτοχο και κύριο εκφραστή του συστήματος, οπότε η γλύκα ήταν διπλή. Αυτή η τεράστια επιτυχία και η προοπτική οριστικής αλλαγής επιπέδου μέσω μίας συμμετοχής στο CL είχε ως αποτέλεσμα να ξεχαστούν όλα τα υπόλοιπα.

Στο μεταξύ είχε επανέρθει ο Εκλεκτός, χωρίς καμία εξήγηση, ενώ ο φίλος του ο Ιταλός περιθωριοποιήθηκε από τους πραγματικούς διοικούντες και υποχρεώθηκε σε αποχώρηση από τον Ερμή στο τέλος μιας επιτυχημένης σεζόν! Παράξενα πράγματα…

Μία ακόμη έκπληξη ήταν το ξόδεμα ενός τεράστιου ποσού τον Γενάρη για μεταγραφές, ενώ υποτίθεται ο αποκλεισμός από την Ευρώπη είχε ήδη δημιουργήσει οικονομική τρύπα και επίσης υποτίθεται πως εξαρχής το πρώτο μέλημα ήταν η οικονομική εξυγίανση Το μέλλον έδειξε πάντως πως παίζει να μην ήξεραν πόσο μέσα ήταν η ομάδα, λόγω μη πληροφόρησης από τους διοικούντες.

Αγωνιστικά η ομάδα διεκδίκησε πραγματικά το πρωτάθλημα το οποίο έχασε από ένα παιχνίδι που πήγε ως πρόβατο στη σφαγή εν γνώσει της και χωρίς να αντιδράσει στο στήσιμο και στον τραμπουκισμό, είτε από αδυναμία, είτε γιατί η ιστορία μας επαναλαμβάνεται συνεχώς. Στο κύπελλο υπήρξε ο εξευτελιστικός αποκλεισμός από ομάδα κατώτερης κατηγορίας, αλλά κυρίως ο λόγος που διέρρευσε, δηλαδή οι καθυστερήσεις πληρωμών. Το θέμα σκεπάστηκε γρήγορα και δεν σκίασε για καιρό τον ουρανό του συλλόγου, γιατί ήταν απίστευτο να διανοηθεί κάποιος ότι δεν πληρώνονταν οι παίχτες τη 3η σεζόν του Εκλεκτού με τα εκατομμύρια να ρέουν άφθονα από παντού. Ήταν και η λάμψη του Εκλεκτού τόσο μεγάλη που τύφλωνε τους πάντες γύρω του.

Ενώ λοιπόν η σεζόν ξεκίνησε περίεργα και τραγικά, κατέληξε -σχεδόν- θριαμβευτικά. Θα έπρεπε λοιπόν στον Ερμή να υπάρχει χαρά, προσμονή και δουλειά για το ραντεβού με την ιστορία. Σωστά; Λάθος! Οι ανατροπές συνεχίστηκαν και δεν ήταν πλέον καθόλου θετικές. Πριν φύγει ο Ιταλός, έφυγε ο Καφετής που είχε καταλάβει τι γίνεται εκεί μέσα, αλλά προκάλεσε σοκ η φυγή του λόγω κούρασης (ήταν ο στάνταρ λόγος αποχώρησης όλων πριν και μετά) που πλέον λατρεύονταν ως θεός στον Ερμή, αν και 3 ολόκληρα χρόνια κατάφερε να μείνει άτιτλος, χωρίς Ευρωπαϊκή πορεία, αλλά με παράσημο το να αποτελειώσει τον μισοπεθαμένο Κοκκινοτρύπη και την κατάληξη εν τέλει του Ερμή σε πολύ υψηλότερο επίπεδό από όταν ανέλαβε. Κάτι που μισογκρέμισε ίσως η φυγή του, ίσως όμως με την πραγματική κατάσταση στα διοικητικά να μην υπήρχε σωτηρία. Η φυγή των δύο δημιουργών της ομάδας που έφτασε στο κατώφλι της οριστικής αλλαγής σελίδας στην ιστορία της, δημιούργησε πολλά ερωτηματικά και τεράστιο προβληματισμό. Λίγο καιρό μετά απαντήθηκαν κάποια. Ο Καφετής ήταν ο νέος προπονητής της εθνικής Μπανανιστάν με βοηθό τον Ιταλό.

Πολύ αργότερα ο Ιταλός θα γυρίσει στον Ερμή και θα συμφιλιωθεί με τον Εκλεκτό, ενώνοντας τις δυνάμεις τους για να μειώσουν τη μαύρη τρύπα των οικονομικών. Και πάλι χωρίς την παραμικρή εξήγηση προς τους αιμοδότες της κατάστασης.

Αυτοί που δεν θα γυρίσουν ποτέ θα είναι οι πραγματικοί διοικούντες την ΠΑΕ που έφυγαν την κατάλληλη στιγμή, κουρασμένοι και θιγμένοι, αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια. Βέβαια και το έφυγαν είναι σχετικό, γιατί ενώ έφυγαν από την ΠΑΕ και τις υποχρεώσεις που θα άρχιζαν να σκάνε στο εξής, δεν έφυγαν από τον Ερμή, αλλά όλοι τους είναι μέσα στα πράγματα του Συλλόγου και διαδραματίζουν ρόλο μέχρι σήμερα. Το ερώτημα που έμεινε αναπάντητο είναι σε ποιανού συρτάρι κατέληξαν οι μετοχές του Νυχτερίδα, που πήρε τζάμπα ο Βλαχαϊλάντερ και μετά όλοι οι υπόλοιποι επίσης τζάμπα.

Από τη στιγμή που την κάνανε όλοι, ο Εκλεκτός ξύπνησε ξαφνικά και είδε έξω από τη γυάλα που τον είχανε κλεισμένο καθώς συνειδητοποίησε ότι βαραίνει την καμπούρα του, ως διορισμένος από τον Σιέστα, ένα χρέος τεράστιο, που οι διαστάσεις του κατάντησαν να είναι μυθικές με το πέρασμα των χρόνων, λόγω της συνεχούς γιγάντωσής του. Κάτι σαν το σύμπαν δηλαδή…

Αν πάντως θεωρούσαν οι οπαδοί του Ερμή τρελά και ανεξήγητα όσα έζησαν στην έναρξη της 3ης σεζόν του Εκλεκτού, μάλλον θα άλλαζαν γνώμη αφού ζούσαν και τα παρανοϊκά της 4ης σεζόν και κυρίως της αρχής της. Εκεί πλέον θα καταργούνταν κάθε λογική και τα εγκλήματα εις βάρος της ομάδας θα ήταν συνεχή και ασταμάτητα.

Η 4η παρανοϊκή σεζόν ξεκίνησε χωρίς κανείς να έχει σκοπό να φέρει άξιο διάδοχο του Καφετή, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να περάσουν ως λύση έναν φθηνό και άπειρο φίλο του Εκλεκτού. Αφού πέρασαν οι μήνες έφεραν μία επιλογή του Ιταλού που έδιωξαν με αστείες προφάσεις, διώχνιντας οριστικά και τον Ιταλό, για να καταλήξουν στην αρχική ιδέα του «ελπιδοφόρου φίλου». Έτσι ο Ερμής μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της ιστορίας του πορεύτηκε με παντελώς άπειρους και λίγους προπονητές ( πληθυντικός γιατί από τον πάγκο πέρασαν τελικά δύο κολλητοί! Το κλείσιμο της τρύπας πάνω απ’ όλα…

Παράλληλα υπογραμμίστηκε σε όλους τους τόνους πως δεν θα πάρει κανένα οικονομικό ρίσκο η ομάδα παίρνοντας μεγάλους παίχτες, λόγω μείωσης εσόδων και λόγω παγκόσμιας κρίσης! Όλα βέβαια πλέον γινόντουσαν για να μειωθεί το μέγεθος της μυθικής τρύπας και τίποτε άλλο δεν μετρούσε για κανέναν εκεί μέσα. Παρόλα αυτά η χρονιά ξεκίνησε με αποχή παιχτών, λόγω του ότι ήταν μήνες απλήρωτοι, κάτι που δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί από τίποτα και ως εκ τούτου δεν αντιμετωπίζονταν από τους υπερασπιστές του Εκλεκτού ως πραγματικό γεγονός, αλλά ως φήμη που είχε σκοπό να πλήξει το κύρος του Εκλεκτού και άρα την ίδια την ομάδα. Κάτι που διαψεύστηκε από τα γεγονότα ένα χρόνο μετά.

Υπήρξε όμως μία εξαίρεση σε όλη αυτή τη «νοικοκυροσύνη» και τη διατήρηση των προσδοκιών χαμηλά: ο Εκλεκτός έφερε πίσω με βασιλικό συμβόλαιο τον Θερμοσίφωνα, τον τέως πολυαγαπημένο παίχτη των οπαδών του Ερμή και μετέπειτα μεγαλύτερου προδότη του, που πούλησε την ομάδα του αφού πήρε τα λεφτά του εράνου των φτωχών οπαδών της, πηγαίνοντας στον Πρασινόφλωρο και το χειρότερο, διατηρώντας με εκείνα τα χρήματα τον Βλαχαϊλάντερ έναν ακόμη χρόνο στον Ερμή.

Παράλληλα σε μία απίστευτα δουλική κίνηση, πήρε μέρος σε τριπλή τράμπα που ενίσχυσε τον Πρασινόφλωρο, μαζί και τη τη γειτονιά που του είχε πάρει προ ετών τη θέση στην Ευρώπη και άφησε σε αυτόν δανεικό έναν άχρηστο παίχτη του πρώτου, ξεσηκώνοντας έτσι το σκληροπυρηνικό κομμάτι του κόσμου του που ένιωθε την περηφάνια του να καταρρακώνεται.

Δύο ακόμη εντελώς αψυχολόγητες κινήσεις της διοίκησης Εκλεκτού ή απίστευτα οργανωμένες κινήσεις του συστήματος να πετύχει το σκοπό του και να ευνουχίσει τον Ερμή; Πλέον τα διλήμματα ανικανότητα ή στήσιμο ξεπρόβαλαν όλο και πιο σοβαρά.

Το αποτέλεσμα πάντως της έλευσης του Θερμοσίφωνα εντυπωσιακό! Το γήπεδο του Ερμή αδειάζει από τους πλέον αντιδραστικούς και ανυπότακτους και μεγαλώνει το ποσοστό των «εξελιγμένων», σύμφωνα με τα πρότυπα της εποχής και του Modern Football, οπαδών. Μαζί με τη συστηματική αποχή από τη διεκδίκηση εισιτηρίων για τα εκτός έδρας και την απόφαση να μη ζητήσει εισιτήρια για ένα επερχόμενο παιχνίδι του Ερμή σε μία υποτίθεται εχθρική χώρα, δείχνει τον οπαδό του Ερμή που προτιμά το σύστημα και δυστυχώς και οι ίδιοι οι διοικούντες. Πάντα είναι πιο εύκολο να κουμαντάρεις πρόβατα, παρά κατσίκια. Αντί για Revolution λοιπόν ο λαός του Ερμή ζούσε την Evolution του σε κάτι πιο… φυτικό.

Συνεχίζεται…