Με αφορμή τα γεγονότα στο Παγκράτι που δεν απασχόλησαν κανέναν σοκαρισμένο υπερασπιστή της δημόσιας τάξης και κανέναν υπουργό της πλάκας, θέλω να αναρωτηθώ αφελώς γιατί αντιμετωπιζόμαστε εμείς διαφορετικά στη χώρα της πουστιάς,

αυτή τη μπανανία που ζέχνει σε όλα τα επίπεδα και λειτουργεί με βάση το τι θα διαλαλήσει ο κάθε χορτασμένος στα δελτία των 8.

Γιατί κανείς δημοσιογράφος δεν θα βάλει στο στόμα του κανέναν πουστόγαυρο ή φλωροβάζελο, ακόμη κι αν κάψουν την Ακρόπολη; Γιατί κανείς ποτέ δεν θα πει στους «ευυπόληπτους» διοικούντες των χαμουτζήδων, που υποθάλπουν και χρηματοδοτούν τη βία, γιατί δεν παραιτήστε ρε αφού δεν μπορείτε να τους ελέγξετε;
Γιατί κανένα αρχίδι δεν θα τσουβαλιάσει ποτέ στο τσουβάλι «του αλήτη που πρέπει να φυλακιστεί να γλιτώσουμε», έναν ολόκληρο λαό καμίας άλλης ομάδας εκτός του ΠΑΟΚ ό,τι κι αν συμβεί; Βέβαια αυτή η μούγκα δεν ισχύει μόνο με τους γαυροβάζελους. Μη το παίρνουμε τοπικιστικά. Ισχύει και δίπλα μας με τα σκουλήκια.

Επειδή όμως δεν χρειάζεται να αναλύουμε παπαριές για να πούμε τα χιλιοειπωμένα, πως μας θεωρούν ξένους και ανεπιθύμητους στη χώρα μας κάποιοι και τι τραβάει στη ζωή του αυτός ο πολίτης ειδικής μεταχείρισης που φέρει το όνομα-τίτλο τιμής για μας, ενώ για τους άλλους συνώνυμο του εχθρού της κοινωνίας, ΠΑΟΚτσής, λέω να κάνουμε κάτι πιο χρήσιμο. Να κάνουμε μία σύνδεση της «ΠΑΟΚτσήδικης βαρβαρότητας» με το λόγο που ένας λαός υπόδειγμα τα τελευταία χρόνια μπαίνει ξανά στο στόχαστρο. Και να δούμε το θέμα από δύο διαφορετικές (ίσως όχι και τόσο βέβαια) πλευρές. Το γενικό οπαδικό μοντέλο που επιθυμούν να διαμορφώσουν τα διάφορα golden boys που ζούνε για να σκύβουν στα αφεντικά τους με τις φαρδιές τις τσέπες, αλλά και το ειδικό μοντέλο του ΠΑΟΚτσή οπαδού, που πάει να περάσει με το έτσι θέλω απ’ όσους ονειρεύονται να φαρδύνουν οι τσέπες τους.

Γιατί δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε αλλά τελευταία η ομοβροντία των μαθημάτων ορθής συμπεριφοράς-διαταγών από τον κάθε τυχάρπαστο δεξιά κι αριστερά έχει πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας. Το γενικό πλαίσιο του φιρμανιού συνοψίζεται στη πρόταση «αλήτη ΠΑΟΚτσή σκάσε και μη μιλάς άχρηστε που έδιωξες τον Ζαγοράκη».

Ο κάθε καραγκιοζάκος επαγγελματίας σε κάτι (δεν έχει σημασία το επάγγελμα αλλά το ότι δεν το κάνει ερασιτεχνικά για τη ψυχή της μανούλας του, π.χ. το οπαδιλίκι, το παραγοντιλίκι, το δημοσιογραφιλίκι κατά παραγγελία, γενικά κάθε τι σε -ικι όπως το χαρτζηλίκι) και άσχετος με τον ΠΑΟΚ κρίνει τον εαυτό του άξιο να δίνει οδηγίες στο λαό του ΠΑΟΚ για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να λέει, πότε να κριτικάρει και πότε να τουμπεκιάζεται και φτάσαμε ο κάθε μαλάκας να διατάζει τον ΠΑΟΚτσή να κάνει το ένα ή το άλλο και να διδάσκει ΠΑΟΚτσηδιλίκι.

Αυτό που έγινε μόδα επίσης είναι να γίνεται ο κάθε καρνάβαλος υπερασπιστής μιας  διοίκησης, που δεν έχει ανάγκη κανέναν απ’ αυτούς και να βάζει τον κακό λαό απέναντι και τον εαυτό του στη θέση του καλού συμβουλάτορα που κόπτεται για το καλό της ομάδας. Διοίκηση και επαγγελματίες κάθε είδους από τη μία και ο λαός από απέναντι. Στη μέση τα μη και τα δεν πρέπει τους, που μόνο αν τα ασπαστείς μπορείς να ονομαστείς φίλος του ΠΑΟΚ. Ρε δεν πάμε καλά εδώ πέρα.

Κι όλα αυτά γιατί ο σκοπός τους είναι να σωπάσουν μία και καλή τις ανυπόταχτες φωνές. Αυτές που δεν μπορούν να ελέγξουν. Η συνταγή είναι να δημιουργήσουν τον φοβικό καρπαζοεισπράκτορα ΠΑΟΚτσή, κατηγορώντας για όλα τα κακά στην ομάδα. Π.χ. πως έδιωξε τον Ζαγοράκη και πως του αξίζει να έχει λαμόγια να τον διοικούν. Το έργο δεν είναι καινούριο. Παίχτηκε και παίζεται ακόμη με επιτυχία στο μπάσκετ μας. Κάθε μέρα ακούς πως φταίει ο λαός που δεν ασχολήθηκε με την ομάδα. Όχι οι κλέφτες που κονόμησαν εκατομμύρια και ξεχρέωσαν τις επιχειρήσεις τους, ενώ έχουν να παίρνουν ακόμη. Τους χρωστάμε δηλαδή. Ο λαός φταίει ρε που κόβει τα περισσότερα εισιτήρια στη λίγκα για να δει τις ομάδες μπουρδέλο που του σερβίρουν και που έχουν παντελονιάσει (το πιασες το υπονοούμενο; ) όλα τα λεφτά που έχει δώσει! Το μάθαμε το ποίημα και το παπαγαλίζουμε ξανά.

Έτσι περνάει καθημερινά η προπαγάνδα, σκάσε μαλάκα ΠΑΟΚτσή και μη μιλάς γιατί θα φύγει ο Ζαγοράκης. Σκάσε μαλάκα ΠΑΟΚτσή γιατί θα σε χώσουμε μέσα. Σκάσε μαλάκα ΠΑΟΚτσή γιατί χρωστάς της Μιχαλούς στο κράτος.

Κάθε μέρα το ίδιο βιολί. Υποτίθεται πως ο Ζαγοράκης κουραζόταν από τη γκρίνια.
Ο ίδιος ο Ζαγοράκης μίλησε για φυσιολογική κριτική που γίνεται σε όλο τον κόσμο και την ζήτησε από τον κόσμο. Δεν θέλησε τους γλύφτες και το βροντοφώναξε. Ο ίδιος ο Ζαγοράκης λίγο πριν φύγει θέλησε να απαντήσει σε όλα, γιατί αναγνώρισε το δικαίωμα του λαού να συμμετέχει. Ο ίδιος ο Ζαγοράκης οραματίστηκε τον ΠΑΟΚ λαϊκή δημοκρατία στα χέρια όλων των ΠΑΟΚτσήδων. Αυτός λοιπόν υποτίθεται πως δεν άντεξε την κριτική.

Έτσι μας λένε οι ψεύτες. Αυτοί που δηλητηρίαζαν το μυαλό του Ζαγοράκη για τον κόσμο, με επιχείρημα στημένα τηλεφωνήματα σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Αυτοί που έχουν βάλει λεφτά στο παντελόνι για να εκπληρώσουν ένα σκοπό. Να περάσουν το συνήθειο της μούγκας στο λαό, για να πάψει ο κόσμος να απαιτεί και να σπρώχνει ψηλά τον ΠΑΟΚ. Γιατί τότε δεν θα τον φτάνουν τα αφεντικά τους. Αυτοί εν τέλει που είχαν τη μύγα και μυγιάστηκαν με το πανώ που αναρτήθηκε προχθές.

Θα μου πεις πάλι οι δημοσιογράφοι φταίνε; Ναι, φταίνε εκείνοι οι δημοσιογράφοι που γίνονται  επί χρήμασι προπαγανδιστές επίδοξων οικοπεδοφάγων. Φταίνε όσοι πουλάνε το λειτούργημά τους και λιβανίζουν λαμόγια. Φταίνε όσοι επί μία βδομάδα μας είπαν ζώα απολίτιστα, με αφορμή ένα στημένο επεισόδιο που το έκαναν κάποιοι εχθροί του ΠΑΟΚ καπηλευόμενοι το μεγάλο του όνομα για να κάνουν ζημιά στην ομάδα. Και έκαναν πράγματι τεράστια ζημιά. Έδιωξαν τον Θόδωρο! Άρα για ποιους ΠΑΟΚτσήδες μιλάμε;

Όμως την ίδια στιγμή κανένας απ’ αυτούς τους λειτουργούς της δημοσιογραφίας δεν συγκινήθηκε με το τι γίνεται στη χαβούζα. Βγαίνουν όλοι να κράξουν τη Θεσσαλονίκη και να τη παρουσιάσουν σαν λωρίδα της Γάζας και την Αθήνα ως το λίκνο του πολιτισμού. Αυτούς τους κάφρους που φτάσανε να μαχαιρωθούν. Και τρώνε το παραμύθι και οι δικοί μας και σιγοντάρουν τη μαλακία.

Οι δημοσιογράφοι όμως είναι τα όργανα. Όπως και οι υποτιθέμενοι οπαδοί που έδωσαν το δικαίωμα να σπιλωθεί ο ΠΑΟΚ και να βγαίνει τώρα ο κάθε καραγκιοζάκος να μας απαγορεύει να ταξιδεύουμε στη χώρα της πουστιάς και της μίζας. Το θέμα είναι ποιους εξυπηρετούν. Μήπως τους «γνωστούς-άγνωστους» στον ΠΑΟΚ και τα σχέδιά τους;

Ναι ρε, πάλι εκεί καταλήγουμε. Οι ΠΑΟΚάρχες και το σύστημα που τους υποστηρίζει είναι από πίσω από κάποιους δημοσιογράφους με μεγάλες τσέπες που μόνο σκοπό έχουν να δημιουργήσουν ένα λαό με λοβοτομή, που από το φόβο να μη ξαναγυρίσει στην κατάσταση που οι ίδιοι δημιούργησαν ως σκιάχτρο, θα κελαηδάει ναι σε όλα και θα μάθει να χρησιμοποιεί δύο λέξεις: μόκο και τουμπεκί.

Η θλιβερή εικόνα της Τούμπας χωρίς φλόγα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη του ευνουχισμένου ΠΑΟΚτσή που ονειρεύονται κάποιοι. Του ΠΑΟΚτσή "σκάσε και μη μιλάς γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα". Αυτός ο ΠΑΟΚτσής θα είναι χρήσιμος σε λίγο καιρό που θα μας πούνε να την κάνουμε από την Τούμπα. Γιατί θα έχει μάθει το ποίημα πως δεν ξέρει όσα οι «ειδικοί».

Γι' αυτό γίνονται όλα. Οι νόμοι ορφανού και κυρίως τα χωρίς λόγο ντου με χημικά και οι διμοιρίες ματ που προκαλούν γίνονται γι' αυτή τη πουτάνα τη κοινή γνώμη, που θα ζητήσει να κοπούν τα κεφάλια που προεξέχουν από τον πολτό της μάζας. Αυτό γίνεται σήμερα και με τις γριές σε ένα βαθμό, που τις κλείνουν μέσα για μια μπύρα! Κι εκεί το παραμύθι το ίδιο. Οι κακές γριές θα διώξουν τον αγνό αοιδό από το ποδόσφαιρο.

Εύχομαι ο Βρύζας να ξεπεράσει το τείχος που χτίζουν γύρω του όλοι αυτοί και να τους απομονώσει για να μη φθαρεί όπως ο Ζαγοράκης. Αλλιώς θα πετύχουν όλοι αυτοί το σκοπό τους, που δεν σταμάτησαν να τον κυνηγάνε με λύσσα τα τελευταία χρόνια: το γήπεδο. Διώχνοντας καταρχήν απ’ τη μέση ό,τι πιο αγνό μπορεί να υπάρξει σε διοίκηση στον ΠΑΟΚ και κάνοντας παράλληλα έναν ολόκληρο λαό, με τη βοήθεια των παπαγάλων τους, να σκοτώνεται καθημερινά πως εσύ τον έδιωξες, όχι εσύ φταις και έτσι διασπασμένος ή από φόβο για τα χειρότερα να κάτσει να τη φάει.

Όλα τα εγκλήματα κατά της ελευθερίας του λαού γίνονται στο όνομα της προστασίας από κάτι, με αρχή των δεινών τον φόβο του λαού. Γι' αυτό ΠΑΟΚτσήδες όσο και να διαφωνείτε με τον αδερφό σας, ανεχτείτε τις απόψεις του. Πάψτε να τον κατηγορείτε για όλα τα κακά στον ΠΑΟΚ. Κρατήστε την ενότητα. Γιατί αλλιώς μας περιμένουν πολύ δύσκολες μέρες.

Αυτό που βλέπω γύρω μου και με θλίβει είναι που όλο και περισσότεροι ΠΑΟΚτσήδες φοβούνται να εκφραστούν. Όλο και περισσότεροι ΠΑΟΚτσήδες που απομονώνονται ή πολεμούνται στο όνομα κάποιας αόριστης ενότητας. Ποια ενότητα άραγε διαχωρίζει ΠΑΟΚτσήδες με το εσείς κι εμείς; Σκεφτείτε λίγο την ανακοίνωση του Πανελληνίου για τον γκαγκάτση και τις αντιδράσεις που προκάλεσε. Σκεφτείτε ποιος είχε δίκιο τελικά και πως έπρεπε να λειτουργήσει εξαρχής ο λαός του ΠΑΟΚ, για να παραδειγματίζεστε στο εξής. Το μέλλον του ΠΑΟΚ κινδυνεύει περισσότερο από τους «yes man» παρά από τους γκρινιάρηδες. Οι γκρινιάρηδες και αχάριστοι να φτάσουν να γίνουν μέσα στη μίρλα τους, τουλάχιστον δεν τσουβαλιάζονται εύκολα.

Κάποιοι θα σκεφτούν πως μιλάω εδώ για το δικαίωμα στη κριτική στον προπονητή και γενικά τη κριτική στη διοίκηση και άλλες τέτοιες πίπες. Αυτοί προφανώς προτιμούν να μείνουν στα ρηχά και δεν θέλουν να μπούνε να ψάξουν πιο βαθιά, μέσα στα σκατά που μας περικυκλώνουν. Δικαίωμά τους.  Εγώ πάντως μιλάω για το μέλλον του ΠΑΟΚ που είναι συνυφασμένο
α) με την περιουσία του που είναι το γήπεδο και το πως θα αξιοποιηθεί, κυρίως προς όφελος ποιου
β) με την ανεξαρτησία του ΠΑΟΚ και την οριστική απελευθέρωσή του, που είναι η απαλλαγή χωρίς όρους και άλλα περίεργα ανταποδοτικά οφέλη από τα χρέη. Κυρίως να μη συνδεθούν ποτέ τα χρέη με το γήπεδο.


Τέλος μια επισήμανση: Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να θεωρεί πως ανακάλυψε τη μαγική συνταγή για να πετύχει το καλό του ΠΑΟΚ και να το διατυμπανίζει δεξιά και αριστερά αυτάρεσκα. Το να προσπαθεί να το επιβάλλει όμως είναι εκτός από κωμικό και επικίνδυνο. Για όποιον νομίζει πως έχει στη κατοχή του τη μαγική φόρμουλα του καλού του ΠΑΟΚ να τον στενοχωρήσω, ενημερώνοντάς τον πως το καλό του ΠΑΟΚ είναι κτήμα πολλών και κανενός, την ίδια στιγμή. Κάθε ΠΑΟΚτσής κατέχει ένα κομμάτι αυτής της γνώσης και όλοι μαζί συνθέτουν το σύνολο. Όλες μαζί οι αντίθετες απόψεις γίνονται στον ΠΑΟΚ μία κοινή συνιστώσα που πάει το σύλλογο μπροστά, υπερήφανα, εδώ και 83 χρόνια και προς απογοήτευση πολλών που ονειρεύονται συνοικιακές πρακτικές θα συνεχίσει να συμβαίνει εις τους αιώνες.

PAOKCURE, 21/10/2009