Σε ένα δύσκολο γήπεδο και με έναν θεατρίνο αντίπαλο η ομάδα προσπάθησε.

Πίεσε στην αρχή, αλλά τα γνωστά σκουλήκια κάνανε πάλι τη δουλειά τους. Ανακόψανε το ρυθμό του παιχνιδιού και το πήγανε στον "τσαμπουκά" εκεί που ο ΠΑΟΚ είχε μόνο να χάσει ως γηπεδούχος.

Εντός έδρας παίζαμε, σολντ άουτ κάναμε και δεν καταφέραμε παρά δύο ευκαιρίες. Μία το σουτ του Μούσλι και μία η κεφαλιά του Μάρκος Αντόνιο.

Πας στο ημίχρονο και έχεις φορτώσει τον φονιά Βιτόλο, τον εριστικό Ρεγκέιρο και τους δύο σέντερ μπακ του αντιπάλου με κίτρινες κάρτες. Και μπαίνεις στο δεύτερο και δε πατάς περιοχή; Με γιόμες σε έναν φουνταριστό ο οποίος δεν έχει στήριγμα; 

ΠΛΑΚΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ;

Σκ*τά.

Και πάλι τυχεροί ήμασταν το ματς κομμένο και ραμμένο για την ομάδα που θέλει να χτυπήσει με γκολ-αντεπίθεση. Ευτυχώς που παίζαμε με τον ρούλη γιατί οποιοσδήποτε άλλος αντίπαλος σήμερα θα μας είχε κερδίσει.

Το κύπελλο είναι ΣΤΟΧΟΣ φέτος το έχετε πάρει χαμπάρι;

Το ερπετό ανύπαρκτο, αλλά τολμώ να πω ότι στάθηκε στο ύψος του όσο κοντά στο χώμα κι αν βρίσκεται αυτό. Αντίθετα με εμάς που σε κανένα σημείο του αγώνα δεν κυριαρχήσαμε. Ή μάλλον κυριαρχήσαμε στα πρώτα 5 λεπτά, μέχρι τη διακοπή. Εκεί, τα πιο επικίνδυνα ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ, αυτά που τρώνε τα σωθικά του ΠΑΟΚ παριστάνοντας τους ΠΑΟΚτσήδες διέκοψαν το ρυθμό της ομάδας μας. Πανηλίθια ερπετά του πετάλου -και όχι μόνο- να πάτε αλλού να συρθείτε.

Ντροπή και έλεος, δεν ξέρω σε ποιον να ζητήσω να με βοηθήσει να απαλλαγώ από τον καρκίνο επιτέλους!

Ο διαιτητής έπαιξε όπως πρέπει να παίζει ένας διαιτητής τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Χωρίς εύνοια αλλά χωρίς προκατάληψη, στις διεκδικήσεις σφυρίζεις μόνο τα χοντρά και εάν δε βγει αίμα δεν σταματάς τον αγώνα για θέατρο. Δεύτερος αγώνας στην σειρά που ο ΠΑΟΚ παίρνει τον σεβασμό που του αναλογεί από τη διαιτησία και δεν μπορώ παρά να το σημειώσω.

Στον σημερινό αγώνα ο μοναδικός νικητής ήταν ο Σκόρδας και η πυραμίδα του. Ό,τι άλλο διαβάσετε είναι τρελίτσα, είτε ασπρόμαυρη είτε αλλόθρησκη. Εάν διαβάσετε για "νικητή λαό" να σκέφτεστε τα ερπετά που διέκοψαν τον αγώνα. Εάν διαβάσετε για "γήπεδο βούρκο" να σκέφτεστε το 1 σουτ και τη μια κεφαλιά σε ολόκληρο τον αγώνα. Εάν διαβάσετε για "τραυματίες και ανέτοιμους" να σκέφτεστε ότι όπως στρώσαμε έτσι θα κοιμηθούμε. Οι δικαιολογίες είναι για τους μικρόψυχους.

Τώρα έχουμε έναν γολγοθά μπροστά μας και το μόνο όπλο μας είναι η πίστη στον προπονητή και στους παίκτες. Αυτό που μας ενδιαφέρει όμως είναι η πρόκριση στο σάπιο μήλο γιατί δεν μπορώ να δεχτώ ότι με αυτή τη διοίκηση και με τέτοια ενότητα στους οπαδούς θα με αφήσει ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΚΤΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ο ρουφιάνος. Γρήγορη ανασύνταξη κι ας σφίξουν λίγο τα κόζια στα αποδητήρια.

Να ξέρεις όμως ΠΑΟΚΑΡΑ ότι ΟΣΟ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΜΕ ΠΟΡΩΝΕΙΣ...