Αυτό που συμβαίνει φέτος έχει προηγούμενο. Μόνο που δυστυχώς έχει προηγούμενο στις μαύρες μέρες του σκοταδιού, τότε που είχαμε πτήσεις εγγράφων από τα φαξ

και καταχώνιασμα στις γλάστρες των απλήρωτων γραφείων του Σαρηκεχαγιά. Επειδή ο συλλογισμός αυτός ενδέχεται να πέσει θύμα λοιδωρίας από τους υπερασπιστές του τίποτα, αυτούς που υπερασπίζονται απο το άγχος οτι ο ΠΑΟΚ θα μικρύνει περισσότερο, λες και τώρα είναι μεγάλος, υπενθυμίζω ότι  πολλές φορές στο παρελθόν αποδείχτηκε οτι τραγικά αποτελέσματα δεν επιφέρει μόνο ο δόλος, αλλά και η ασχετοσύνη, η αδυναμία χειρισμού, ο ωχαδερφισμός….
Ο Σύλλογος έχει βυθιστεί κυριολεκτικά στην ανυπαρξία, την ανυποληψία και απλά φυλλοροεί χαρίζοντας μόνο εκλάμψεις της ομάδας πρότυπο που ήταν πέρσυ. Και όλα αρχίζουν από τον διοικητικό ερασιτεχνισμό της ομάδας, την χαωτική ανυπαρξία ενός υποτυπώδους μηχανισμού για να τρέξει η ΠΑΕ. Γίναμε μάρτυρες άκυρης σύγκλησης Γενικής Συνέλευσης, γεγονός που εμφανίζεται μόνο σε υπό κατάρρευση εταιρίες λίγο πριν μπει εκκαθαριστής μέσα, γίναμε μάρτυρες να προσλαμβάνονται σε πόστα  - καίρια συγγενείς και φίλοι που καμία σχέση δεν έχουν με τις ιδιότητες ζητούμενα, γίναμε μάρτυρες εκλογής Διοικητικού Συμβουλίου χωρίς να έχουν κατανεμηθεί ΑΚΟΜΑ, 2 ΜΗΝΕΣ ΤΩΡΑ αρμοδιότητες, δλδ έχουμε μια ΠΑΕ που δεν ξέρει ποιος είναι αντιπρόεδρός της, ποιος είναι οικονομικός διευθυντής της, δεν ξέρει ποιος είναι πρόεδρος της!! Παράλληλα, στάσιμα και βαλτώδη παραμένουν τα θέματα των χρεών, του προπονητικού κέντρου, του marketing , όπου σε ανταγωνιστικότητα αντιμαχόμαστε τελευταία με δυσκολία τα «Παιχνίδια Μουστάκας», της επικοινωνίας, που θυμίζει σε νηπιακή μορφή τα σλόγκαν ψηφοθηρίας του απόφοιτου της Μεγάλης Των Ανεγκέφαλων Γεννάδιων σχολής αμόρφωτων Πανίκα Ψωμιάδη, της βιωσιμότητας, όπου προκύπτει (από πού?) ότι με το ζόρι βγαίνει η χρονιά, των χορηγικών εσόδων, όπου επί 2 και πλέον μήνες διαφημίζουμε προιόν χωρίς να υπογράφεται εκατέρωθεν η σύμβαση και χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα (!!) μόνο και μόνο, στηριζόμενοι στην υπόσχεση  ενός υπό κατάρρευση κρατιδίου ότι ΘΑ πληρώσει……
Εν μέσω όλων αυτών, υπάρχει η περιρρέουσα  ατμόσφαιρα ότι έρχεται ο Σωτήρας μας σαν τον καλό Χριστούλη, ο Εμίρης της χώρας που διοργανώνει αγώνες super bikes στην έρημο, διατηρεί πετρελαιοπηγές στο Ουμ Σαίντ και στις ελεύθερες ώρες του μοιράζει χρυσά ρόλεξ στην 1 της Τούμπας, μαγευμένος από τις διηγήσεις του Μπούζα για το καζάνι του ΠΑΟΚ και πεισμένος για την επένδυση στον καταφερτζή Ζαγοράκη που αγάπησε ο Συνεταιρισμός της ντροπής (Σούπερλιγδ) για το low profile του και τον έβαλε αντιπρόεδρο για να μπορεί να τον ξεσκίσει στην πρώτη στραβή. Η επένδυση, τώρα που το Κατάρ πήρε κ το μουντιάλ με την παρέμβαση του Θοδωρίδη, του κονέ του λαγού προέδρου της επο που στέρησε από τον ΠΑΟΚ ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΠΕΡΣΥ και της εμβέλειας του πρωταθλητή ευρώπης με την πιο αστεία χώρα – ομάδα του κόσμου είναι πέρα για πέρα βέβαιη, λύνονται τα χέρια του Παντέλα (χαχαχαχαχχα) να ψωνίσει από τα καλά dvdια πλέον…..
Μέσα σ όλα αυτά, υπάρχει η ομάδα ΠΑΟΚ που όσο την παρακολουθώ φέτος, τόσο τη λυπάμαι….Λυπάμαι που πελαγοδρομεί χωρίς πλάνο, όπου μπορεί κ όσο μπορεί, γιατί έμεινε να πηγαίνει με αυτόματο, γιατί έμεινε 4 μήνες χωρίς προπονητική καθοδήγηση, γιατί δεν έχει προπονητή, γιατί ο υπηρεσιακός που κάθεται στον πάγκο που κάθησαν οι Σάνον, Λόραντ, Σκότσικ, Μπλάζεβιτς, Πέτροβιτς, Χααν, Σάντος είναι ένας ανθρωπάκος που δεν τολμάει καν να δώσει οδηγίες κοουτσάροντας εν ώρα ματς, ντρέπεται να ζητήσει τα ρέστα από τους παίκτες του μετά από την εμφάνιση ντροπής με τον ατρόμητο/ατσαλένιο/ακράτητο πως τον λένε….., γιατί προπονεί παίκτες 4 πατώματα πάνω από τις εμπειρίες που θα μπορούσε να έχει ο ίδιος και βρήκε να το παίξει μάγκας στον Γκαρσία όταν τελούσε υπό διωγμό, άλλωστε που να φανταζόταν οτι θα μενε ακόμα εκεί….Λυπάμαι για την ομάδα που έπαιξε το πιο ουσιαστικό ποδόσφαιρό της δεκαετίας πέρσυ και φέτος βρίσκεται σε έναν κυκεώνα αδιεξόδου και προσπαθεί να βγάλει στο γήπεδο ο, τι τακτικά δουλεμένο έμαθε πέρσυ, χωρίς καμία ποιοτική προσθήκη, χωρίς κανένα νέο τακτικό εφόδιο, χωρίς καμία βοήθεια από τον πουθενά πάγκο, χωρίς καμία νέα ταυτότητα. Λύπαμαι πραγματικά που ο συγκλονιστικός Βιερίνια κλοτσούσε τα δοκάρια στην ισοφάριση χθες επειδή κινδυνεύει να χάσει τον επόμενο γύρο του ΟΥΕΦΑ κ έτσι και την μεταγραφή του για να ξεφύγει από τη μιζέρια μιας ομάδας που έμεινε στάσιμη σ αυτά που έμαθε πέρσυ, λυπάμαι πραγματικά για τον Γκαρσία, ο οποίος τιμάει αυτούς που τον πληρώνουν κόβοντας μόνος του τις δηλώσεις, επειδή βλέπει που πάει το καράβι, λυπάμαι πραγματικά που βλέπω αδερφούς μου να μην μιλιούνται επειδή φορτώθηκαν με τύψεις στη σύγκρουση της δεκαετίας για τον παίκτη που κόστισε 3 εκατομύρια ευρώ από ένα σφικτό ταμείο για να διχάσει και να προσφέρει στην ομάδα το γεγονός ότι παίζει με 10 παίκτες σε κάθε ματς, λυπάμαι πραγματικά που αντί να δίνει κουράγιο σε έναν ματωμένο λαό ο Πρόεδρος του Συλλόγου, την δίνουν οι σε ραστώνη ρανταπλάν δημοσιογράφοι της πλάκας που διαθέτει. Λυπάμαι που ερίζουμε ενθυμούμενοι τον Βρύζα, λες κ αυτός δεν έκανε με τη σειρά του έγκλημα στο οικοδόμημα φεύγοντας χωρίς να εξηγήσει το γιατί, λυπάμαι ειλικρινά τους αγώνες αυτού του κόσμου που έχει ακόμα ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΣΑΠΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΣΤΑ ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΟΥΣ. Λυπάμαι αν κάποιοι νομίζουν ότι όλα αυτά είναι παροδικά και ότι οι παίκτες μπορούν. Οι παλιοί έμειναν χωρίς καθοδήγηση και υποστηρίζονται από ένα τσούρμο, μια καραβιά λίγων που ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δε θα παιζαν σε μεγάλο ΠΑΟΚ…..
Η ομάδα είναι βαριά άρρωστη, οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην μετριότητα του χθες και δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συνέλθει αν δεν προκύψουν σαρωτικές αλλαγές σε κάθε επίπεδο, αγωνιστικό/διοικητικό. Και ας μας πει κάποιος πώς θα γίνει αυτό, πώς θα δοθεί όραμα, πώς θα καταρτιστεί πλάνο, όταν επικαλούμενοι όλα τα παραπάνω απευθυνόμαστε σε τοίχους μπετόν που θυμίζουν την μετριότητά τους, απαντώντας κυνικά ως άλλη Μαρία Αντουανέτα «ας φάνε παντεσπάνι»….Πώς να σταματήσει ο κατηφορος και από ποιανού την έμπνευση………..

Παρε 3-4 ανθρώπους κοντά σου γιατί οι φίλοι/αυλικοί/γλείφτες σου Θόδωρε σε εγκατέλειψαν και σε σιγοκαίνε....3-4 ανθρώπους που να ΚΑΤΕΧΟΥΝ το αντικείμενο χρειάζεται η ομάδα για να επαναπροσδιορίσει το πλάνο της, να ξαναβρει ένα μπούσουλα στο διοικητικό και αγωνιστικό της σχέδιο. Να υπάρχει έλεγχος, στεγανά αποδυτηρίων, μεταγραφικό πλάνο, οικονομικό πλάνο και γνώση των θεμάτων. Αξιοκρατικά και με σύστημα, όχι μπακάλικα, πρόχειρα κ τσαπατσούλικα, αλλιώς το τρένο έχει ήδη χαθεί Πρόεδρε κ οι πρώτοι που θα ζητήσουν κεφάλια στο πιάτο, θα ναι τα ίδια ποτισμένα φυτά που εξεγείρονται στα ραδιόφωνα και συντηρούν τους ρουφιάνους ρεπόρτερ που λύνουν και δένουν παντού τριγύρω...

CLUB,4/12/2010