Tετάρτη 28 Γενάρη και το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου λαμβάνει χώρα στο σάπιο μήλο... 83 χρόνια μετανάστες και άποικοι στην ίδια πόλη, μας φορτώσατε ξανά αγανάκτηση με τη λύσσα και τα ψέματά σας... 83 χρόνια πουθενά, 83 χρόνια καρπαζιά και ακόμα να βάλετε μυαλό...

Κάθε φορά που θα προκαλείτε, την ίδια απάντηση θα παίρνετε στο χορτάρι…. Εκκινούμε από την οπαδική μας διοίκηση, που πέρασε και έζησε το μεγαλείο του θρυλικότερου πετάλου της Ελλάδας και τερματίζουμε με τους παίκτες μας που ήρθαν στη ψαροκώσταινά σας και μπολιάστηκαν με τον ανδρισμό αυτών που ακολούθησαν την ομάδα ακόμα και στο γκρεμό πέρσι, συναισθανόμενοι το σαρωτικό φύσηγμα του Βαρδάρη από τότε ακόμα… Η φανέλα μας βαριά, ασήκωτη, την παίρνουμε χρόνια στους ώμους μας, την ποτίζουμε με αξίες και ιδανικά ανήκουστα για σας και τη μεταλαμπαδεύουμε σ’ όλους που υπηρετούν το σωματείο, για να γίνει ανδριλίκι, δέος, αποστομωτική απάντηση για εσάς και τους άλλους κάτω που κοιτάνε σαν χάνοι κα φοβούνται τον Βοριά που έρχεται....Εμείς ήμασταν ο δείκτης του χεριού του Κλάους, εμείς ήμασταν το χτύπημα στη φανέλα του Σέρτζιο, εμείς ήμασταν που σηκώσαμε τη φανέλα του Σωτηράκη για να την κάνουμε τραγούδι και τρέλα στο μυαλό, εμείς ήμασταν η γροθιά του Ινδιάνου, εμείς είμασταν το τσιγάρο του Ζήση στον πάγκο, εμείς ήμαστε ο Π.Α.Ο.Κ.
Και όσο εμείς θα ‘μαστε ο Π.Α.Ο.Κ. , τόσο θα χτυπάτε χαμηλά, τόσο θα διαιωνίζετε τη ρουφιανιά σας, τόσο θα τρέμετε στις φυσούνες του Ναού. Αρχίσαμε την Τετάρτη και συνεχίζουμε την Κυριακή και στις 04 Φλεβάρη.  Εξεγερθήκαμε κατά της αρρώστιας αυτού του κρατιδίου και αποφασίσαμε να ανοίξουμε αυτοτελή και αυτόνομα πανιά και να σαλπάρουμε σαλτάρωντάς σας. Στον ΠΑΟΚ εμείς παίζουμε τις Κυριακές μπάλα και τις Τετάρτες μακριά γαϊδούρα με σας από κάτω. Στον Π.Α.Ο.Κ. φυτέψαμε την λατρεία μας και δρέπουμε καρπούς απ’ αυτούς (διοίκηση και παίκτες) που μαγεύτηκαν από την υπέρλαμπρη περηφάνεια του να είσαι Π.Α.Ο.Κ. τυφλά, δίχως αναστολές, συμβιβασμούς και ανταλλάγματα. Από την πανθομολογούμενη ανίατη αγάπη να ανασαίνεις ΠΑΟΚ ως μέτοχος, συμμέτοχος και κάτοχος διαρκείας.
Εξεργεθήκαμε για την πάρτη μας και για την πάρτη των «αμύητων», για να συνειδητοποιήσουν πόσο τεράστια υγιής ντόπα είναι να τραγουδάς ασταμάτητα, να νιώθεις στο ακέραιο να ζεις στο maximum την κάθε στιγμή δίπλα στον ασπρόμαυρο αετό, παρέα του και πίσω του, προασπίζοντας αρχοντιλίκι και βωμούς δόξας αιώνων…. 
Εμείς είμαστε το θεριό που βλέπετε στη τηλεόραση, εμείς ο «θίασος» που σας κάνει να ανατριχιάζετε και να μελαγχολείτε γιατί δεν τον ζείτε ως μέλος του. Εμείς θεραπεύουμε τον πληγωμένο αετό, γι’ αυτό είμαστε υπεύθυνοι για τα νύχια του. Εμείς κρατήσαμε το πρόσωπό μας  στο φως του ήλιου και δεν βλέπουμε πια ποτέ σκιές……

ΠΑ- ΝΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ

CLUB LARISA, 31/01/2009