Πέρασαν ήδη 12 χρόνια από την αποφράδα νύχτα του Οκτωβρίου του ’99 όπου η αγάπη μας για το Σωματείο επικαιροποιήθηκε με τον πλέον παραστατικό τρόπο. Ο ΠΑΟΚτσής έδωσε αίμα για να σφραγίσει τους αιώνιους δεσμούς του με τον Δικέφαλο, ο οποίος ουδέποτε δεν υπήρξε για τον οργανωμένο οπαδό του μια αφηρημένη έννοια δέους που τυφλά ακολουθούσε.
Ενημερωθήκαμε λοιπόν εν έτει 2011 με 5-6 πανώ που κρέμασαν στο γήπεδό τους στο μεταξύ μας ματς, ότι οι γαύροι έχουν την αποκλειστικότητα στα κράνη (θέμα χρόνου η μήνυση σε καμιά Shoei για διαφυγόντα κέρδη), καθότι μόνο αυτοί επιτρέπεται να τα φοράν.
Με αφορμή το προσεχές παιχνίδι του ΠΑΟΚ στο Βέλγιο θεωρούμε κατάλληλο να πούμε μερικά λόγια για το σπίτι τον οπαδών μας στις Βρυξέλλες όπως επίσης και χρήσιμες πληροφορίες για τον τόπο και τον τρόπο μετάβασης.
Απρίλης 1981.Τότε γράφτηκα στον Πανελλήνιο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα καθώς είχε φροντίσει για αυτό ο πατέρας μου που ήταν ήδη μέλος από πιο παλιά. Παίζαμε ματς στην Αθήνα -δεν θυμάμαι με ποιόν. Στο γραφείο καθότανε ο παππούς και ο Μάκης ο Μανάβης. Ψαρωμένος να πω την αλήθεια ζήτησα να γραφτώ και να πάρω και εισιτήριο για τον αγώνα.
Πέρασαν ήδη 12 χρόνια από την αποφράδα νύχτα του Οκτωβρίου του ’99 όπου η αγάπη μας για το Σωματείο επικαιροποιήθηκε με τον πλέον παραστατικό τρόπο. Ο ΠΑΟΚτσής έδωσε αίμα για να σφραγίσει τους αιώνιους δεσμούς του με τον Δικέφαλο, ο οποίος ουδέποτε δεν υπήρξε για τον οργανωμένο οπαδό του μια αφηρημένη έννοια δέους που τυφλά ακολουθούσε.
Την εποχή της τραγιάσκας, του ζιβάγκο και της καμπάνας-παντελόνι ίσα που την πρόλαβα στα τελειώματα της. Πιτσιρικάς τότε 14-15 χρονών γύρω στα 1982.
Απρίλης 1981.Τότε γράφτηκα στον Πανελλήνιο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα καθώς είχε φροντίσει για αυτό ο πατέρας μου που ήταν ήδη μέλος από πιο παλιά. Παίζαμε ματς στην Αθήνα -δεν θυμάμαι με ποιόν. Στο γραφείο καθότανε ο παππούς και ο Μάκης ο Μανάβης. Ψαρωμένος να πω την αλήθεια ζήτησα να γραφτώ και να πάρω και εισιτήριο για τον αγώνα.